Program Nariad

Program Nariad (również: 75P6) – radziecki i rosyjski program broni antysatelitarnej. Jego cywilne zastosowanie stanowił człon ucieczkowy Briz-K.

Program Nariad-W powstał jako II generacja radzieckich broni antysatelitarnej, po programach Polot i Istriebitiel Sputników] (IS). Informacje o nim nadal pozostają skąpe. Od roku 1978 koordynatorem programu było NPO Salut. Na rakietę nośną wyznaczono Rokot.

Kierowanie statkiem oraz namierzanie celów oparto wprost na IS. Z uwagi na niewielkie zmiany, możliwe że krył się on pod spotykanym czasem oznaczeniem IS-MD, czyli jako kolejna modyfikacja „niszczycieli sputników”. Spekulowano, że mógł razić kilka celów osobnymi głowicami na wyższych pułapach, nawet to 4 000 km.

Kłopoty gospodarcze schyłkowego ZSRR sprawiły, że przeprowadzono jedynie 3 testy Nariada. Dwa suborbitalne w 1990 i 1991 roku. A ostatni na pułapie 1900 km w 1994 (pod pozorem wyniesienia satelity Radio-ROSTO).

W 2009 roku pojawiły się informacje o wznowieniu prac, pod kryptonimami Nariad-WN i Nariad-WR.

Przypisy

1 2 3 4 5 Marcin AndrzejM.A. Piotrowski Marcin AndrzejM.A., Gwiezdne wojny Kremla - ewolucja wybranych systemów antysatelitarnych ZSRR i Rosji, „Nowa technika wojskowa”, 2/2022, Magnum-X, luty 2022, ISSN 1230-1655 (pol.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[piotrowski-2022-02-1] 1 2 3 4 5 Marcin AndrzejM.A. Piotrowski Marcin AndrzejM.A., Gwiezdne wojny Kremla - ewolucja wybranych systemów antysatelitarnych ZSRR i Rosji, „Nowa technika wojskowa”, 2/2022, Magnum-X, luty 2022, ISSN 1230-1655 (pol.).