b. siedziba Redakcji Problemów Pokoju i Socjalizmu w Pradze przy ul. Thakurovej 3, w budynku wybudowanym na potrzeby Seminarium Arcybiskupiego | |
| Częstotliwość | |
|---|---|
| Państwo | |
| Adres |
Praga, ul. Thákurova 3 |
| Organ prasowy |
Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego |
| Pierwszy numer |
wrzesień 1958 |
| Ostatni numer |
czerwiec 1990 |
| Redaktor naczelny |
Aleksandr Subbotin |
| Średni nakład |
500 tys. egz. |
| ISSN | |
| OCLC | |
Problemy Pokoju i Socjalizmu (ros. Проблемы мира и социализма, ang. Problems of Peace and Socialism/World Marxist Review, Otázky míru a socialismu) – miesięcznik teoretyczny „partii komunistycznych i robotniczych” świata wydawany pod patronatem radzieckim w latach 1958–1990 w Pradze.
Historia
W 1988 wydawany był w 37 językach w 145 krajach świata. Na jego łamach publikowano przede wszystkim wystąpienia programowe przywódców partyjnych, a także materiały analizujące wydarzenia na świecie i procesy zachodzące w partiach komunistycznych.
W skład kolegium redakcyjnego wchodzili przedstawiciele komunistycznych partii z Austrii, Algierii, Argentyny, Boliwii, Brazylii, Bułgarii, Chile, Cypru, Czechosłowacji, Danii, Filipin, Finlandii, Francji, Grecji, Gwatemali, Hiszpanii, Hondurasu, Indii, Indonezji, Iraku, Iranu, Irlandii, Izraela, Japonii, Jordanii, Kanady, Kolumbii, Libanu, Luksemburga, Meksyku, Mongolii, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Niemiec Zachodnich, Panamy, Paragwaju, Polski, Portugalii, RPA, Rumunii, Senegalu, Sudanu, Szwecji, USA, Wenezueli, Węgier, Wielkiej Brytanii, Włoch i Związku Radzieckiego.
Według słów Andrieja Kurajewa był to mózgowy sztab, z którego wyłoniła się ideologia pieriestrojki.
Wersje językowe
W różnych latach miesięcznik ukazywał się w zmiennej liczbie wersji językowych:
- początkowo były to języki: albański, angielski, bułgarski, chiński, czeski, francuski, hiszpański, japoński, koreański, mongolski, niderlandzki, niemiecki, polski, rosyjski, rumuński, szwedzki, węgierski, wietnamski, włoski
- w związku z rozłamem radziecko-chińskim w latach 1962–1963 zaprzestano wydawania edycji albańskiej, chińskiej i koreańskiej
- w 1975 używane były języki: angielski, arabski, bengalski, bułgarski, czeski, duński, fiński, francuski, grecki, hebrajski, hindi, hiszpański, japoński, mongolski, niemiecki, norweski, perski, polski, portugalski, rumuński, rosyjski syngaleski, szwedzki, turecki, węgierski, wietnamski, włoski.
Redaktorzy Naczelni
- 1958—1964 - Aleksiej Rumiancew (А.М. Румянцев)
- 1964—1968 - Jurij Francew (Ю.П. Францев)
- 1968—1982 - Konstantin Zarodow (К.И. Зародов)
- 1982—1986 - Jurij Sklarow (Ю.А. Скляров)
- 1986—1990 - Aleksandr Subbotin (А.М. Субботин)
Siedziba
Redakcja mieściła się w Pradze w budynku z 1927 (proj. František Havlena) b. Seminarium Arcybiskupiego przy ul. Thákurovej 3. Przez pracowników siedziba była określana Praskim Watykanem.
Edycja polska
Polska edycja miesięcznika wydawana była pod patronatem „Trybuny Ludu” przez koncern „RSW Prasa-Książka-Ruch”. Redakcja mieściła się w Warszawie przy ul. Kredytowej 1a (1990).
Przypisy
- 1 2 Большая советская энциклопедия: «Пробле́мы ми́ра и социали́зма». dic.academic.ru. [dostęp 2019-09-25]. (ros.).
- ↑ (ros.) Андрей Кураев: «Реформации РПЦ не будет, мы опоздали» // Radio Wolna Europa, 17.06.2017
- ↑ Zbigniew Brzezinski: The Soviet Bloc: Unity and Conflict. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1967, s. 475. OCLC 795950140.
- ↑ ARCS Praha – Web pražského arcibiskupského semináře [online], seminar-praha.cz [dostęp 2024-04-25] (cz.).
- ↑ Opracowanie CIA z 1967
- ↑ http://www.fastcenter.ru/smenshikov/praga-1.htm
- ↑ Ogólnopolski Spis Teleadresowy 1990