Prefekt miasta (łac. praefectus urbi) – urzędnik w Cesarstwie rzymskim zajmujący się sprawami karnymi. W czasie nieobecności cesarza w Rzymie był jego zastępcą.
Urząd prefekta miasta przejął kompetencje konsulów, pretorów i edylów:
- utrzymanie porządku w mieście,
- doglądanie igrzysk i targów,
- jurysdykcję w sprawach nagłych, kryminalnych i bezpieczeństwa publicznego, stopniowo rozszerzoną na cały Półwysep Apeniński;
Podlegały mu również kohorty miejskie.
Począwszy od III w. najbardziej prestiżowe stanowisko senatorskie, zazwyczaj sprawowane nie dłużej niż rok. Mianowanie w 359 r. pierwszego prefekta Konstantynopola ostatecznie zrównało nowy i stary Rzym. Stanowisko prefekta miasta istniało do końca cesarstwa.
Przypisy
- ↑ prefekt miasta, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2022-01-13].
Linki zewnętrzne
- Prafectus Urbi w słowniku Williama Smitha
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.