Pranajama – w praktykach jogi technika opanowania oddechu, mająca na celu jego maksymalne spowolnienie i zrytmizowanie. Oddech podzielony jest na trzy fazy: puraka (głęboki wdech), rećaka (wydech) oraz kumbhaka (wstrzymanie oddechu po wdechu lub wydechu). W ośmioczłonowej klasycznej jodze indyjskiej pranajama stanowi kolejny człon po asanie. Pranajama stanowi również istotną część praktyki hathajogi. Celem ćwiczeń oddechowych jest usunięcie przeszkód pojawiających się na drodze poznania. Spowalniając oddech, jogin może z pełną świadomością wniknąć w pewne stany świadomości, które podczas zwykłego czuwania są dla świadomości niedostępne, np. w stan marzeń sennych (skr.: svapna). Zgodnie z zaleceniami traktatu Hathapradipika, ćwiczenia oddechowe należy wykonywać cztery razy na dobę, za każdym razem 80 cykli oddechów. Odpowiednie asany to siddhāsana, vīrāsana, padmāsana i baddhakoṇāsana.

Przypisy

  1. 1 2 Mircea Eliade: Patańdżali i joga. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Pegaz, 1994, s. 59. ISBN 83-85639-06-3.
  2. ↑ Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 143, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
  3. ↑ Erich Frauwallner: Historia filozofii indyjskiej. Wyd. 1. T. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 391. ISBN 83-01-08967-9.
  4. ↑ BKS Iyengar: Light on Yoga. Wyd. 1. London: Unwin Paperbacks, 1985, s. 432. ISBN 0-04-149035-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.