Powstanie w Iraku (1920)

Powstanie w Iraku 1920
	; Armia brytyjska w Bagdadzie - 1917
Czas	maj – październik 1920
Miejsce	Irak
Wynik	zwycięstwo Brytyjczyków
Strony konfliktu
Wielka Brytania	rebelianci iraccy
Dowódcy
Arnold Wilson	Muhammed ad-Din asz-Szirazi
Siły
120 000 piechoty (później posilone dodatkowymi 15 414),; 63 samolory	131 000
Straty
400 zabitych,; 600 zaginionych,; 1 100–1 800 rannych,; 11 samolotów zniszczonych	2 050–4 000 zabitych,; 4 800–6 150 rannych
brak współrzędnych

Powstanie w Iraku – zryw Irakijczyków przeciwko Imperium brytyjskiemu w 1920 roku.

Jednym z powodów wybuchu powstania było aresztowanie przez Brytyjczyków jednego z irackich szejków w mieście Rumajsa. Członkowie plemienia pojmanego szejka odbili go, rozbijając angielski garnizon w mieście. Walki przerodziły się w ogólnonarodowe powstanie, na czele którego stanął przywódca szyitów Muhammed ad-Din asz-Szirazi. 20 lipca 1920 roku w wyniku bitwy pod Arsijate Anglicy odzyskali utracony wcześniej garnizon, tracąc w walkach 625 zabitych i rannych. Jednak już trzy dni później, 23 lipca, w bitwie o Kefil powstańcy rozbili 800-osobowy oddział brytyjski, po czym odbili szereg miejscowości nad środkowym Eufratem. 6 sierpnia powstanie wybuchło także w Karbali, gdzie ogłoszono świętą wojnę. Walki toczono głównie w środkowej części kraju. Niepowodzeniem zakończyły się próby wywołania rebelii w Bagdadzie, gdzie Brytyjczycy aresztowali i rozstrzelali pięciu przywódców powstania. Pod koniec sierpnia Brytyjczycy zebrali w Iraku 150-tysięczną armię, która rozpoczęła likwidowanie poszczególnych punktów oporu powstańców. Po odzyskaniu większości miast w listopadzie 1920 roku odbito ostatni bastion powstańczy, Rumajsę, tłumiąc iracką rebelię.

Przypisy

1 2 3 Ppłk David J. Dean: Air Power in Small Wars - the British air control experience. Air University Review (Air & Space Power Journal), lipiec-sierpień 1983. [dostęp 2012-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-07)].
↑ Ibrahim Al-Marashi, Sammy Salama: Iraq's Armed Forces: An Analytical History, Routledge, 2008, ISBN 0-415-40078-3, s. 15.
1 2 3 4 5 Tauber E. The Formation of Modern Syria and Iraq. Ss. 312-314
↑ Jonathan Glancey: Our last occupation - Gas, chemicals, bombs: Britain has used them all before in Iraq. The Guardian, 19 kwietnia 2003. [dostęp 2012-06-15].

Bibliografia

Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress, Warszawa 2004.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[airpower-1] 1 2 3 Ppłk David J. Dean: Air Power in Small Wars - the British air control experience. Air University Review (Air & Space Power Journal), lipiec-sierpień 1983. [dostęp 2012-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-07)].

[2] Ibrahim Al-Marashi, Sammy Salama: Iraq's Armed Forces: An Analytical History, Routledge, 2008, ISBN 0-415-40078-3, s. 15.

[tauber-3] 1 2 3 4 5 Tauber E. The Formation of Modern Syria and Iraq. Ss. 312-314

[guardian-4] Jonathan Glancey: Our last occupation - Gas, chemicals, bombs: Britain has used them all before in Iraq. The Guardian, 19 kwietnia 2003. [dostęp 2012-06-15].