| gmina wiejska | |||
| 1921–1939 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Siedziba |
Powórsk (Powursk) | ||
| Szczegółowy podział administracyjny (1936) | |||
| |||
Powórsk (lub Powursk) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. wołyńskim (obecnie na Ukrainie). Siedzibą gminy były Powórsk (lub Powursk).
W okresie międzywojennym gmina Powórsk należała do powiatu kowelskiego w woj. wołyńskim. 1 kwietnia 1932 roku do gminy Powórsk włączono 5 miejscowości (gromady Hulewicze, Jeziorno i Sitowicze) z gminy Maniewicze .
Według stanu z dnia 4 stycznia 1936 roku gmina składała się z 22 gromad. Po wojnie obszar gminy Powórsk wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
Na terenie gminy, na północ od linii kolejowej nr 516 Kowel-Sarny, znajdował się Obóz Ćwiczeń „Powursk” wykorzystywany przez wielkie jednostki i oddziały Okręgu Korpusu Nr II. Komendantem obozu był major artylerii Feliks Janiszewski, a od kwietnia 1929 roku - major artylerii Henryk Mitschke.
|
|
Przypisy
- ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. wołyńskiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Główny Urząd Statystyczny stosuje w 1933 roku pisownię przez "ó"
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Miasteczko Hulewicze
- ↑ Wieś Jeziorno i kolonia Dubniki
- ↑ Wieś Sitowicze i wieś Rutka Sitowiecka
- ↑ Dz.U. z 1932 r. nr 17, poz. 107
- ↑ Wołyński Dziennik Wojewódzki nr 1 z dnia 4 stycznia 1936 roku. [dostęp 2017-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 grudnia 2017)].
- ↑ Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1402.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 122.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 507.