Potyczka pod Pelham czasami nazywana bitwą o Pell's Point – starcie zbrojne, które miało miejsce 18 października 1776 roku w czasie kampanii nowojorskiej, podczas amerykańskiej wojny o niepodległość.

Pell's Point to południowy cypel półwyspu Rodman's Neck, obecnie część parku miejskiego Bronksu.

Żołnierze generała Washingtona zajmowali pozycje na półwyspie Rodman's Neck w czasie, gdy brytyjskie okręty rzuciły kotwice i rozpoczęły wyładunek piechoty na Pell's Point. Zgodnie z miejscową legendą Washington i pułkownik John Glover stojący na wzgórzach byli świadkami marszu Brytyjczyków poprzez łąkę.

Waszyngton wysłał swych żołnierzy do White Plains, lecz pozostawił pułkownika Johna Glovera z 750 ludźmi z Marblehead (Massachusetts) z zadaniem obrony Rodman's Neck przeciwko 3 000 żołnierzy brytyjskich i heskich.

Mimo iż uznaje się, że zwycięstwo odnieśli Brytyjczycy, bitwa ta umożliwiła wycofanie się sił Washingtona z Manhattanu.

Bibliografia

• Bicheno, H.: Rebels and Redcoats, The American Revolutionary War, London 2003.
• Clement, R: The World Turned Upside Down at the Surrender of Yorktown, Journal of American Folklore, Vol. 92, No. 363 (Jan. - Mar., 1979), pp. 66–67 (available on Jstor).
• Hibbert, C: Rebels and Redcoats: The American Revolution Through British Eyes, London, 2001
• Jerome Greene: Guns of Independence: The Siege of Yorktown, 1781 (2005).