Potwierdzenie wistu, potwierdzenie pierwszego wistu, marka zastępcza – w brydżu, umowny sygnał obrońców; "drugi broniący, czyli ten który siedzi za dziadkiem, ma obowiązek w pierwszej lewie zagranej przez rozgrywającego dać informację, czy w kolorze pierwszego wistu ma jeszcze walory czy nie".

x x
D 10 x
x x x x
A K D W
A 10 x x x

N

W         E

S

D W x
x x x K W x x
K x 10 9 x
x x x 10 8 2
K x x
A x x
A D W x
x x x

S rozgrywa 3BA po wiście małym pikiem. Na zagraną z dziadka blotkę E gra Waleta, a S bierze tę lewę królem i gra trefla. Zakładając, że obrońcy używają ustalenia "potwierdzenia wistu", gracz E dołoży do tej lewy dziesiątkę trefl potwierdzając wartości w pikach i zachęcając partnera do kontynuacji tego koloru po dojściu do ręki królem karo.

x x
D 10 x
x x x x
A K D W
A 10 x x x

N

W         E

S

W x x
x x x A W x x
K x 10 9 x
x x x 10 8 2
K D x
K x x
A D W x
x x x

W przypadku nieco różnym, E na zagranego trefla rzuci dwójkę sugerując zmianę ataku – w tym przypadku na kiera aby podegrać pika.

Zobacz też

Przypisy

  1. Julian Klukowski, "Sztuka wistowania", Polski Związek Brydża Sportowego, Warszawa, 1988
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.