Posienicze (biał. Пасянічы; ros. Посеничи) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie pińskim, w sielsowiecie Ośnieżyce, przy węźle drogi magistralnej M10 z drogą republikańską R6.

W dwudziestoleciu międzywojennym Posienicze i Iwaniki leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie pińskim, do 18 kwietnia 1928 w gminie Stawek, następnie w gminie Żabczyce. Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Iwaniki

Współcześnie Posienicze obejmują także dawną osadę Iwaniki. Wyróżniała się ona jej mieszkańcami - zamieszkała była przez Żydów trudniących się rolnictwem, będąc jedną z nielicznych miejscowości tak na ziemiach polskich, jak i w carskiej Rosji, mających taką strukturę społeczną. Powstała na fali osadnictwa wiejskiego Żydów, w latach 60. XIX w. W reportażu Ksawerego Pruszyńskiego z 1936 autor zauważa, że wygląd wsi nie różnił się od wyglądu okolicznych biednych wsi zamieszkałych przez Białorusinów. Stwierdza także, że w relacjach mieszkańców Iwanik z chłopami z sąsiednich wsi brak jest zjawiska antysemityzmu.

W 1938 Iwaniki zostały administracyjnie przyłączone do Posienicz. Mieszkańcy Iwanik, którzy wcześniej nie wyemigrowali, zostali podczas II wojny światowej wymordowani przez Niemców.

Przypisy

Bibliografia

• Posienicze, pow. piński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 844 .
• Iwaniki (2), pow. piński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 312 .
• Posienicze i Iwaniki na mapie WIG
• Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь. [dostęp 2021-01-11]. (ros.).