Popielatek garbaty

Popielatek garbaty
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	kępkowcowate
Rodzaj	popielatek
Gatunek	popielatek garbaty
	Nazwa systematyczna
	Tephrocybe ambusta (Fr.) Donk; Beih. Nova Hedwigia 5: 284 (1962)

Popielatek garbaty, kępkowiec garbaty (Tephrocybe ambusta (Fr.) Donk) – gatunek grzybów należący do rodziny kępkowcowatych (Lyophyllaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tephrocybe, Lyophyllaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1821 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus umbratilis ß ambustus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Marinus Anton Donk w 1962 r.

Synonimy nazwy naukowej:

Agaricus ambustus (Fr.) Fr. 1821
Agaricus umbratilis ß ambustus Fr. 1821
Collybia ambusta (Fr.) Quél. 1872
Lyophyllum ambustum (Fr.) Singer 1943
Tephrophana ambusta (Fr.) Kühner 1938

Polska nazwa popielatek dla rodzaju Tephrocybe występuje w pracy Barbary Gumińskiej i Władysława Wojewody z 1999 roku (jest tam wymieniony popielatek bagienny Tephrocybe palustris). W 2003 r. W. Wojewoda zaproponował nazwę kępkowiec garbaty, jest ona jednak niespójna z aktualną nazwą naukową. Nazwa popielatek garbaty występuje m.in. w atlasie grzybów Pavola Škubli.

Morfologia

Kapelusz

O średnicy 1–2 cm, początkowo łukowaty, potem półkulisty, czasem nieco na środku wklęsły, zazwyczaj z brodawkowatym garbkiem na szczycie. Brzeg długo podwinięty, delikatnie prążkowany, ząbkowany. Powierzchnia matowa, gładka, higrofaniczna, o barwie od jasno– do ciemnobrązowej, w stanie wilgotnym ochrowej. Brzeg jaśniejszy.

Blaszki

Szerokie i szeroko do trzonu przyrośnięte, brązowoszare. Ostrza gładkie.

Trzon

Wysokość 2,5–4,5 cm, grubość 1,5–2,5 mm, walcowaty, początkowo pełny, potem pusty, sprężysty. Powierzchnia gładka, matowa, początkowo brudnoszarawa, potem brązowa.

Miąższ

Szarobrązowy, cienki. Zapach i smak słaby, mączny.

Występowanie

Znane jest występowanie popielatka garbatego w Europie i w Japonii. W Polsce podano wiele jego stanowisk.

Występuje w lasach iglastych, na rozkładającej się leśnej ściółce pomiędzy mchami, zwłaszcza na igliwiu świerka i na wypaleniskach (grzyb wypaleniskowy).

Gatunki podobne

Na wypaleniskach występują dwa podobne gatunki: popielatek węglolubny (Tephrocybe antracophila) i popielatek czarniawy (Tephrocybe atrata). Pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko analizą mikroskopową.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2020-06-17]. (ang.).
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2020-06-17] (ang.).
↑ Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: 1985, PWRiL, ISBN 83-09-00714-0.
1 2 Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, ISBN 978-83-245-9550-1.
↑ DiscoverLife. [dostęp 2020-06-12]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2020-06-17]. (ang.).

[sf-2] Species Fungorum [online] [dostęp 2020-06-17] (ang.).

[guminska-3] Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: 1985, PWRiL, ISBN 83-09-00714-0.

[checklist-4] 1 2 Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1.

[wag-5] 1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, ISBN 978-83-245-9550-1.

[discover-6] DiscoverLife. [dostęp 2020-06-12]. (ang.).