Poniwiec
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Beskid Śląski

Potok 2 rzędu
Długość 4,04 km
Powierzchnia zlewni

4,83 km²

Ujście
Recypient Wisła
Wysokość

371 m n.p.m.

Współrzędne

49°42′20″N 18°49′27″E/49,705556 18,824167

Położenie na mapie województwa śląskiego
Położenie na mapie Polski

Poniwiecpotok w Beskidzie Śląskim, lewobrzeżny dopływ Wisły o długości 4,04 km i powierzchni zlewni 4,83 km². Cały bieg i cały obszar zlewni znajdują się w granicach miasta Ustroń.

Początek potokowi dają dwa źródła znajdujące się na wysokościach 735 i 804 m n.p.m. pod grzbietem łączącym Małą i Wielką Czantorię. Oba cieki spływają ku północnemu wschodowi, łącząc się na wysokości ok. 590 m n.p.m., tuż poniżej zespołu zabudowań ośrodka narciarskiego. Po połączeniu ciek płynie dalej w kierunku północno-wschodnim - ten jego odcinek znany jest też pod nazwami (wszystkie l. mn.): Roztoki, Rostoki lub Rastoki. Niżej, na wysokości ok. 440 m n.p.m., Poniwiec przyjmuje swój jedyny znaczący dopływ, prawobrzeżny potok Gronik (czasem też jako Groniki lub Górnik), wypływający na północ od szczytu Wielkiej Czantorii). Kontynuując bieg ku północnemu wschodowi wypływa na teren doliny Wisły. Tu krzyżuje się bezkolizyjnie z korytem Młynówki Ustrońskiej i na wysokości 371 m n.p.m. wpada do Wisły. W dolinie Poniwca i u jej wylotu leżą zabudowania dzielnicy Ustronia – Poniwca.

W górnej części dość głębokiej dolinki potoku Roztoki znajduje się ośrodek narciarski "Poniwiec Mała Czantoria" z koleją krzesełkową wychodzącą na główny grzbiet Pasma Czantorii, na siodło między Wielką a Małą Czantorią. Przy dolnej stacji wyciągu znajduje się hotel wraz ze SPA. Doliną Poniwca biegną częściowo znaki niebieskie szlaku turystycznego z Ustronia na Wielką Czantorię.

Nazwa oznacza potok płynący "po niwie", czyli po polu.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Poniwiec na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-09-17].
  2. 1 2 Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 217, ISBN 83-239-9607-5.
  3. Poniwiec na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-09-17].
  4. Poniwiec na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-09-17].
  5. 1 2 Grzegorz Strycharz (red.), Ustroń. Mapa 1 : 20 000, Katowice-Kraków: Witański. Wydawnictwo Kartograficzne, 1992.
  6. Grażyna Winiarska, Franciszek Drewniok, Zdzisław Pokorny: Ustroń i Wisła. Przewodnik turystyczny. Trasy spacerowe. Bielsko-Biała: ARW Lucrum, b.r., s. 50. ISBN 83-909534-1-2.
  7. Karol Brudny. Czym była, jest i może być Młynówka Ustrońska. „Kalendarz Ustroński 2011”. R. XIII, s. 90-95, 2010. Wydawnictwo Galeria "Na Gojach". ISSN 1506-848X.
  8. Strona internetowa ośrodka narciarskiego "Poniwiec Mała Czantoria".
  9. Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 144. ISBN 82-00-00622-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.