Pomoce jeździeckie – działania (sygnały) jeźdźca, którymi oddziałuje na wierzchowca.

Naturalne pomoce jeździeckie

Naturalnymi pomocami jeździeckimi nazywamy stosowanie:

  • dosiadu czyli balansu ciała i oddziaływania na grzbiet konia;
  • łydek wywierających nacisk na boki konia;
  • rąk działających poprzez wodze i kiełzno na żuchwę konia;
  • głosu jeźdźca używanego rzadko, jako sygnał wspomagający.

Dodatkowe (sztuczne) pomoce jeździeckie

Sztucznymi pomocami są palcat i ostrogi, które mają wzmocnić działanie jeźdźca wpływając pobudzająco na stan emocjonalny konia. Pomocy tych używa się do wspomożenia pomocy naturalnych, zwłaszcza działania łydek i tylko do chwili, gdy koń zareaguje na dawany mu sygnał.

Stosowanie pomocy jeździeckich

Harmonijne użycie pomocy jeździeckich wymaga wielu lat praktyki oraz tzw. wyczucia jeździeckiego. Wyczucie jeździeckie polega na odczuwaniu skali i skuteczności stosowanych pomocy. Instruktorzy i trenerzy w toku szkolenia pomagają wykształcić wyczucie jeździeckie u jeźdźców. Właściwe używanie pomocy jeździeckich przez instruktorów i trenerów prowadzi także do wyszkolenia konia.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. 1 2 3 zob. Tim Hawcroft: Koń. Rasy, Pielęgnacja, Wychowanie, Tresura.. Warszawa: Wyd. Ania, 1983. ISBN 83-902474-2-9.
  2. 1 2 3 Jarosław Suchorski: Jeździectwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1979. ISBN 83-09-00177-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.