Policzek (łac. buccae) – obszar leżący po obu stronach twarzy, od kąta ust do ucha i od łuku jarzmowego do brzegu żuchwy. Stanowi jedną ze ścian przedsionka jamy ustnej.
Budowa
Wyliczając od zewnątrz ścianę policzka tworzy:
- skóra pokryta włosami; u dorosłych mężczyzn są one szczególnie gęste;
- tkanka tłuszczowa (poduszeczka tłuszczowa, łac. corpus adiposum buccae), zawiera niewielką liczbę węzłów chłonnych;
- powięź policzkowo-gardłowa (łac. fascia buccopharyngea);
- mięsień policzkowy;
- warstwa gruczołów policzkowych i trzonowych;
- błona śluzowa nieposiadająca blaszki mięśniowej, pokryta nabłonkiem wielowarstwowym płaskim.
Na wysokości drugiego zęba trzonowego błonę śluzową i mięsień policzkowy przebija przewód ślinianki przyusznej, tworzący niewielką wyniosłość - brodawkę przyuszniczą.
Unaczynienie policzka:
- tętnica twarzowa;
- tętnica poprzeczna twarzy od tętnicy skroniowej powierzchownej;
- tętnica policzkowa, gałąź tętnicy twarzowej.
Unerwienie:
- nerwy ruchowe mięśnia policzkowego - gałęzie nerwu twarzowego;
- nerwy czuciowe błony śluzowej - nerw policzkowy, gałąź nerwu żuchwowego;
- nerwy czuciowe skóry policzków pochodzą od nerwu ocznego i szczękowego.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka – Tom III: Układ trawienny. Warszawa: PZWL, 1961, s. 47-48.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.