Podfilipszczyzna – polski pejoratywny termin stanowiący według Juliana Krzyżanowskiego synonim snobistycznej blagi i pozbawionego skrupułów karierowiczostwa społecznego.

Określenie pochodzi od postaci głównego bohatera powieści Żywot i myśli Zygmunta Podfilipskiego autorstwa Józefa Weyssenhoffa wydanej w 1894. W osobie Podfilipskiego autor sportretował symbol pasożyta obracającego się w środowisku arystokracji i plutokracji.

Józef Czapski twierdził, że podfilipszczyzna to świat lekkomyślny i bezmyślny. Prof. Ewa Ihnatowicz napisała w 1999, że "Polacy przełomu wieków posługiwali się aż czterema związanymi z literaturą określeniami filisterstwa. Te sygnatury to dulszczyzna, bałucczyzna, połaniecczyzna i podfilipszczyzna (do dziś w polskim kodzie przetrwał tylko pierwszy)".

Przypisy

  1. 1 2 Aneta Pawłowska, Polska ilustracja modernistyczna a Weyssenhoffowie [online], s. 265-266.
  2. 1 2 Monika Anna Noga, STANISŁAW BRZOZOWSKI W KRĘGU „KULTURY” PARYSKIEJ [online], 228 (przypis).
  3. Dawid Maria Osiński, Aleksander Świętochowski w poszukiwaniu formy. Biografia myśli [online], s. 200.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.