Ploso – zagłębienie w dnie rzeki między dwoma bystrzami o znacznie spokojniejszej wodzie – przepływ laminarny, czasem praktycznie niezauważalny. Ploso zwykle powstaje na skutek erozji u podnóża brzegu podcinanego przez meander. Może też powstać przy przeszkodzie, np. powalonym pniu drzewa. W profilu podłużnym dno jest wklęsłe. Górna część plosa, przez którą nie przechodzi nurt rzeki to zatoń.

Na dnie plosa może utrzymywać się woda o kilka stopni chłodniejsza niż przy powierzchni, co umożliwia występowanie gatunków zimnolubnych.

Nazwę ploso stosuje się również jako określenie dającej się wyodrębnić części jeziora.

Przypisy

  1. Krzysztof Szoszkiewicz, Szymon Jusik, Mariusz Adynkiewicz-Piragas, Daniel Gebler, Krzysztof Achtenberg, Artur Radecki-Pawlik, Tomasz Okruszko, Marek Giełczewski, Karol Pietruczuk, Marcin Przesmycki, Przemysław Nawrocki: Podręcznik oceny wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny. Warszawa: Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2017, s. 85, seria: Biblioteka Monitoringu Środowiska. ISBN 978-83-61227-89-2.
  2. Leszek Augustyn, Pstrąg potokowy i lipień w dorzeczu Dunajca [pdf], „Użytkownik Rybacki”, 2008, s. 159–163 (pol.).
  3. Hanna Korolec: Procesy brzegowe i zmiany linii brzegowej Jeziora Mikołajskiego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 20, seria: Instytut Geografii Polskiej Akademii Nauk – Prace geograficzne.

Bibliografia

  • Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, WSiP, Warszawa, 1985, s.143, ISBN 83-02-00870-2
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.