Plamica kasztanowata
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

Arthoniomycetes

Rząd

plamicowce

Rodzina

plamicowate

Rodzaj

plamica

Gatunek

plamica kasztanowata

Nazwa systematyczna
Arthonia spadicea Leight.
Ann. Mag. nat. Hist., Ser. 2 13: 442 (1854)

Plamica kasztanowata (Arthonia spadicea Leight.) – gatunek grzybów z rodziny plamicowatych (Arthoniaceae). Z powodu współżycia z glonami zaliczany jest także do porostów.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Arthonia, Arthoniaceae, Arthoniales, Arthoniomycetidae, Arthoniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungii.

Niektóre synonimy naukowe:

  • Arthonia lurida Ach. 1810
  • Arthonia lurida var. spadicea (Leight.) Nyl. 1856
  • Coniangium luridum (Ach.) Körb. 1855
  • Coniangium spadiceum (Leight.) Arnold 1873
  • Coniocarpon spadiceum (Leight.) Arnold 1873
  • Diarthonis lurida (Ach.) Clem. 1909
  • Opegrapha spadicea (Leight.) M. Choisy 1950.

Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski.

Morfologia

Porost skorupiasty o plesze bardzo cienkiej, gładkiej i jednolitej. Wchodzi w związek z glonami z rodzaju Trentepohlia. Plecha ma kolor szarozielonawy lub oliwkowy.

Wytwarza liczne apotecja. Mają średnicę 0,5 do 1,5 milimetra i dość zmienny kształt – od kolistego do nieznacznie nieregularnego. Młodsze do plechy przylegają szeroko, starsze są odstające. Mają płaskie lub nieco wypukłe tarczki o barwie kasztanowatobrunatnej lub niemal czarnej. Są matowe lub nieco błyszczące. Brzeżka plechowego brak. Hymenium o grubości 25–40 μm i barwie żółtawobrunatnej lub pomarańczowobrunatnej. Hypotecjum pomarańczowobrunatne.

Wytwarza dwutunikowe worki. W jednym worku powstaje po 8 dwukomórkowych zarodników o wymiarach 7–9 na 3–4 μm. Są elipsoidalne lub podłużnie owalne, w dolnej części zwężone.

Reakcje barwne: I+ czerwony, K+ purpurowy lub ciemnofioletowy.

Występowanie i siedlisko

Opisano występowanie tego gatunku w Europie, Azji i Afryce. W Polsce występuje w rozproszeniu na niżu. W górach jest rzadki.

Rośnie w lasach, na korze drzew, głównie liściastych, rzadziej iglastych. Rozwija się głównie u nasady pni. Zanotowano występowanie na jodle, klonach, olchach, brzozach, grabie, leszczynie, buku, jesionach, sosnach, topolach, dębach, jarzębach, lipach, wiązach.

Przypisy

  1. 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2015-11-12] (ang.).
  2. 1 2 3 Wiesław Fałtynowicz, Krytyczna lista porostów i grzybów naporostowych Polski, Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2003, ISBN 83-89648-06-7.
  3. Species Fungorum [online] [dostęp 2015-11-12] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 Hanna Wójciak, Porosty, mszaki, paprotniki, Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010, ISBN 978-83-7073-552-4.
  5. Discover Life Maps [online] [dostęp 2014-08-18].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.