Pitteus – król Trojzeny, ojciec Ajtry, matki Tezeusza. Kiedy król Aten Egeusz gościł u niego, wracając z wyroczni delfickiej, Pitteus doprowadził do zbliżenia jego córki z gościem.
Rodowód
Pitteus był synem Pelopsa, który z kolei pochodził od Zeusowego syna Tantala. Matka Pitteusa miała na imię Hippodameja i była ona córką Ojnomaosa, króla Pisy w Elidzie, który z kolei pochodził od Aresa i jednej z Plejad. Jego braćmi byli Tyestes oraz Atreus, władcy mykeńscy.
- Drzewo genealogiczne Pitteusa
| Pluto | Zeus | Hera | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ares | Harpinna / Eurytoe / Sterope | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Tantal | Dione/Euryanassa | Ojnomaos | Sterope / Eurytoe / Euarete | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Niobe | Broteas | Pelops | Hippodameja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Atreus | Tyestes | Chrysipppos | Trojzen | Pitteus | Alkatoos | Skiron | Astydameja | Nikippe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Panowanie
Pitteus został monarchą panującym w Trojzenie. Przed nim miastem tym władał Trojzen. Stał się znany jako władca posiadający wielką wiedzę, mądry, obdarzono nie tylko darem wymowy, ale nawet i nawet darem wieszczenia. W Trojzenie wybudował świątynię Apollina Teariosa, najstarczą świątynię w całej Grecji.
Potomek
Pitteus, korzystając ze swego daru wieszczego, przepowiedział kiedyś Ajgeusowi, królewiczowi ateńskiemu, że spłodzi on sławnego, mężnego potomka.
Pitteus wykorzystał tę informację. Spoił Ajgeusa alkoholem. Podsunął mu następnie swą córkę imieniem Ajtra.
Ajtra urodziła Ajgeusowi herosa Tezeusza, największego bohatera Aten, łączącego w sobie krew Pelopsa i Erechteusa, który dorastał w Trojzenie z matką i z dziadkiem. Tezeusz wrócił do Aten, dokonał wielu sławnych czynów. Spłodził on syna Hippolutosa, którego oddał na wychowanie swemu matczynemu dziadkowi Pitteusowi. Wnuk ten został po śmierci Pitteusa władcą Trojzeny.
- Potomkowie Pitteusa
| Pitteus | |||||||||||||
| Ajtra | Ajgeus | ||||||||||||
| Tezeusz | |||||||||||||
Przypisy
- ↑ Schmidt 2006 ↓, s. 302.
- ↑ Kubiak 1997 ↓, s. 205, 499.
- ↑ Grimal 2008 ↓, s. 284.
- ↑ Pietrzykowski 1983 ↓, s. 224.
- 1 2 Grimal 2008 ↓, s. 261.
- 1 2 3 4 5 6 Grimal 2008 ↓, s. 291.
- ↑ Grimal 1998 ↓, s. 249.
- ↑ Grimal 2008 ↓, s. 145.
- ↑ Grimal 2008 ↓, s. 252.
- ↑ Grimal 2008 ↓, s. 333.
- 1 2 Grimal 2008 ↓, s. Tablica 2.
- 1 2 3 4 5 6 Schmidt 2006 ↓, s. 260.
- ↑ Schmidt 2006 ↓, s. 21.
- ↑ Pietrzykowski 1983 ↓, s. 194.
- ↑ Parandowski 1979 ↓, s. 190.
- 1 2 Grimal 1998 ↓, s. 260.
- ↑ Cotterell 1996 ↓, s. 212-213.
Bibliografia
- Arthur Cotterell: Słownik mitów świata. Katowice: Książnica, 1996, seria: Słowniki encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 978-83-7132-704-9.
- Pierre Grimal: Mitologia grecka. Oficyna Wydawnicza Volumen, 1998, seria: alfa omega. ISBN 83-86857-91-9.
- Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo we Wrocławiu, 2008. ISBN 978-83-04-04673-3.
- Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-585-5.
- Jan Parandowski: Mitologia. Warszawa: Czytelnik, 1979. ISBN 83-07-00233-8.
- Michał Pietrzykowski: Mitologia starożytnej Grecji. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1983, seria: Mitologie świata. ISBN 83-221-0111-2.
- Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Książnica, 2006, seria: Słowniki encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 978-83-7132-841-1.