Pirgowo
Пиргово
Państwo

 Bułgaria

Obwód

Ruse

Gmina

Iwanowo

Zarządzający

Stefan Barbukow

Powierzchnia

54,413 km²

Wysokość

68 m n.p.m.

Populacja (2020)
 liczba ludności


1 471

Nr kierunkowy

08114

Kod pocztowy

7070

Tablice rejestracyjne

Р

Położenie na mapie Bułgarii
43°44′01,90″N 25°51′29,99″E/43,733861 25,858331

Pirgowo (bułg. Пиргово) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Ruse, w gminie Iwanowo. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 1 471 mieszkańców.

Historia

Na obszarze Pirgowa znajdują się trzy osady zamieszkane od starożytności:

  • Dołnoto skele – znajduje się około 2,2 kilometra na północny zachód od centrum wsi, na wysokim brzegu na 510 kilometrze Dunaju, tuż nad dawnym portem wioski. Widać zarysy muru twierdzy, która teraz porośnięta jest lasem. Znaleziono pozostałości z epok przedrzymskich, rzymskich i II państwa bułgarskiego. Według archeologicznych opinii jest to miejsce miasta Pyrgos; a inni archeologowie uważają, że jest to miejsce, w którym w starożytności znajdował się rzymski zamek w Mediolanie.
  • Drakata – lokalizacja późnoantycznej twierdzy znajduje się około 3,3 km na północny zachód od obecnej wsi Pirgowo. Rozkopanie terenu odbyło się podczas drążenia drogi. Wtedy znaleziono spalone warstwy z pozostałościami domów, pieców i palenisk, fragmenty tynku chat z nadrukowanymi, zgniłymi prętami. Uważa się, że życie w tej osadzie rozpoczęło się około IV wieku p.n.e. i trwało nieprzerwanie do XIV wieku; obszar jest obecnie porośnięty krzewami i drzewami.
  • Kaleto – twierdza ta, której początki sięgają starożytności, Traków i średniowiecza, znajduje się trzy kilometry na północny wschód od centrum miejscowości Pirgowo. Według odkrytych potłuczonych garnków, misek i amfor osada istniała również w I i II państwie bułgarskim. Znaleziono tu gliniane naczynia, 68 srebrnych monet z czasów cara Iwana Aleksandra (1331–1371) i jego syna Michaiła Asena. Obecnie teren jest zalesiony lasem akacjowym.

Podczas wydobywania kamieni z kamieniołomu w pobliżu wsi w 1940 r. odkryto garnek z 76 złotymi Scytami z czasów Jana II Komnena (1118–1143). Znalezisko zostało przekazane do Narodowego Muzeum Archeologicznego.

Przypisy

  1. Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес [online], Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението [dostęp 2021-12-16] (bułg.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Д. Иванов: Археологически паметници в Русенски окръг. София: Център за пропаганда, информация и печат при Комитета за култура, 1983, s. 55.
  3. Пенчев, Владимир Маринов: Известия на Националния исторически музей. София: Национален исторически музей, 2010, s. 115–120.
  4. Известия, на Български археологически институт. том XIV. // . 1940–1942
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.