Piramida w Karlsruhe
Grobowiec Karola III Wilhelma Badeńskiego

Piramida w Karlsruhe (2004)
Państwo

 Niemcy

Miejscowość

Karlsruhe

Typ budynku

grobowiec (piramida)

Architekt

Friedrich Weinbrenner

Rozpoczęcie budowy

1823

Ukończenie budowy

1825

Położenie na mapie Niemiec
49°00′33″N 8°24′14″E/49,009167 8,403889

Piramida w Karlsruhegrobowiec założyciela Karlsruhe Karola III Wilhelma Badeńskiego (1679–1738) na głównym placu miasta, wzniesiony z czerwonego piaskowca w latach 1823–1825 według planów architekta miasta Friedricha Weinbrennera (1766–1826).

Historia

Piramida została zbudowana w latach 1823–1825 według planów architekta miasta Friedricha Weinbrennera (1766–1826). Została wzniesiona nad kryptą założyciela miasta Karola III Wilhelma Badeńskiego (1679–1738). Krypta pozostała po wyburzeniu w 1807 roku starego kościoła Konkordienkirche w trakcie przebudowy rynku związanej z budową nowej świątyni ewangelickiej. Oryginalne plany Weinbrennera z 1803 roku zakładały budowę w tym miejscu monumentalnego pomnika bogini Rei i przeniesienie grobu margrabiego do nowo wybudowanego kościoła ewangelickiego. W 1807 roku kryptę nakryto drewnianą piramidą, która miała chronić ją do czasu wzniesienia pomnika. Okres wojen napoleońskich i wysokie koszty przedsięwzięcia opóźniały decyzję o realizacji projektu. W 1818 roku drewniana piramida musiała zostać odnowiona. Ostatecznie w 1816 roku zaniechano budowy pomnika i w 1822 roku wielki książę Badenii Ludwik I Badeński (1763–1830) zlecił Weinbrennerowi zaprojektowanie piramidy kamiennej wraz z własnym pomnikiem i pomnikiem margrabiego Karola Fryderyka Badeńskiego (1728–1811). Nowa kamienna piramida została wzniesiona przez Christopha Holba i oddana do użytku 24 lutego 1825 roku.

W okresie późniejszym pojawiały się plany postawienia w miejscu piramidy pomników, najpierw margrabiego Karola Wilhelma (w latach 80. XIX wieku), później cesarza Wilhelma I (pomnik ostatecznie stanął w innej lokalizacji) i ponownie margrabiego Karola Wilhelma (od projektu odstąpiono po śmierci rzeźbiarza Fridolina Dietschego odpowiedzialnego za jego wykonanie).

W 1889 roku, przed planowanym wyburzeniem piramidy pod pomnik cesarza Wilhelma I, budowla została otwarta i jej wnętrze zbadane. Wówczas jeden z urzędników miał w jej wnętrzu zostawić parasol, a zdarzenie to obrosło legendą. W 1998 roku budowla została ponownie zbadana w związku z planowaniem linii metra, lecz parasola nie znaleziono.

Architektura

Piramida została wzniesiona z czerwonego piaskowca na planie kwadratu o boku 6,05 metra. Liczy 6,81 metra wysokości. Stanęła na wykonanym z piaskowca kwadratowym postumencie o wymiarach ok. 11,10 × 11,10 metrów, otoczonym 16 kamiennymi słupkami połączonymi żelaznymi łańcuchami.

Wnętrze piramidy obejmuje trzy pomieszczenia: podziemną kryptę z trumną Karola Wilhelma, komorę (środkową) nad krypta umiejscowioną nieco poniżej poziomu rynku, a nad nią mniejszą, pustą komorę (górną) wypełniającą szczyt piramidy, która służy do wentylacji. W komorze środkowej znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca plan miasta. Wejście do piramidy znajduje się od strony północnej i jest zakryte brązową tablicą upamiętniającą Karola Wilhelma, założyciela miasta. Po stronie południowej znajduje się napis nagrobny Karola Wilhelma.

Piramida jest sklasyfikowana jako zabytek kultury o szczególnym znaczeniu (niem. Kulturdenkmal besonderer Bedeutung).

Uwagi

  1. Fundator pomnika Fryderyk I Badeński (1826–1907), który zwiedził piramidę w 1889 roku, odstąpił od zamiaru jej zburzenia, zob. Vorbach 2003 ↓, s. 215.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.