Piotr Sawczuk

Piotr Sawczuk (2018)
Nomini Tuo da gloriam
Twemu Imieniu daj chwałę
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 1962
Puczyce

Biskup diecezjalny drohiczyński
Okres sprawowania

od 2019

Biskup pomocniczy siedlecki
Okres sprawowania

2013–2019

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

6 czerwca 1987

Nominacja biskupia

19 stycznia 2013

Sakra biskupia

6 kwietnia 2013

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

6 kwietnia 2013

Miejscowość

Siedlce

Miejsce

katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Konsekrator

Zbigniew Kiernikowski

Współkonsekratorzy

Celestino Migliore
Henryk Tomasik

Piotr Henryk Sawczuk (ur. 29 stycznia 1962 w Puczycach) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, biskup pomocniczy siedlecki w latach 2013–2019, biskup diecezjalny drohiczyński od 2019.

Życiorys

Urodził się 29 stycznia 1962 w Puczycach w rodzinie Henryka i Zofii z domu Guberska, prowadzących gospodarstwo rolne w Kornicy. W 1981 ukończył naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Białej Podlaskiej i złożył egzamin dojrzałości. W latach 1981–1987 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Siedlcach. 6 czerwca 1987 w katedrze Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Siedlcach został wyświęcony na prezbitera przez Jana Mazura, miejscowego biskupa diecezjalnego. W 1988 na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego uzyskał magisterium z teologii. W 1989 rozpoczął studia specjalistyczne na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Magisterium z prawa kanonicznego uzyskał w 1992, zaś doktorat z prawa kanonicznego otrzymał w 1996 po obronie dysertacji «Communicatio in sacris» w kanonicznym prawie karnym.

W latach 1987–1989 pracował jako wikariusz w parafii Przemienia Pańskiego w Wisznicach. W czasie studiów doktoranckich był kapelanem loretanek warszawskich. W 1989 został pracownikiem kurii diecezji siedleckiej. W latach 1989–1990 był notariuszem w sądzie biskupim. W 1993 został sędzią sądu biskupiego. Od 1996 do 2003 pełnił funkcję notariusza kurii diecezjalnej. W 2003 został kanclerzem kurii. 7 listopada 2009 objął również urząd wikariusza generalnego. Ponadto w 2003 został z urzędu członkiem rady kapłańskiej, a w 2007 wszedł w skład kolegium konsultorów. Brał czynny udział w pracach II Synodu Diecezji Siedleckiej, pełniąc funkcje przewodniczącego Komisji Przygotowawczej (od 2011) i członka Komisji Głównej (od 2012). Jako delegat biskupów siedleckich udzielał sakramentu bierzmowania i przeprowadzał wizytacje kanoniczne w parafiach. W 2003 został kanonikiem honorowym, zaś w 2009 kanonikiem gremialnym i prałatem scholastykiem Kapituły Katedralnej Siedleckiej. W 2010 papież Benedykt XVI nadał mu godność kapelana Jego Świątobliwości.

W 1996 został wykładowcą prawa kanonicznego w siedleckim seminarium duchownym. W latach 1996–2011 ten sam przedmiot wykładał również w Instytucie Teologicznym w Siedlcach.

19 stycznia 2013 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej ze stolicą tytularną Ottana. Święcenia biskupie otrzymał 6 kwietnia 2013 w katedrze Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Siedlcach. Głównym konsekratorem był Zbigniew Kiernikowski, biskup diecezjalny siedlecki, zaś współkonsekratorami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Henryk Tomasik, biskup diecezjalny radomski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Nomini Tuo da gloriam” (Twemu Imieniu daj chwałę). W 2014 w związku z przeniesieniem dotychczasowego biskupa diecezjalnego Zbigniewa Kiernikowskiego do diecezji legnickiej do czasu objęcia diecezji przez Kazimierza Gurdę pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji.

17 czerwca 2019 papież Franciszek przeniósł go na urząd biskupa diecezjalnego diecezji drohiczyńskiej. 19 lipca 2019 kanonicznie objął diecezję, a dzień później odbył ingres do katedry Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został w 2013 delegatem ds. Duszpasterstwa Polskich Przetwórców Żywności, a w 2014 delegatem ds. Duszpasterstwa Prawników i członkiem Rady Prawnej.

Przypisy

  1. Nomina dell′Ausiliare di Siedlce (Polonia). press.vatican.va, 2013-01-19. [dostęp 2017-02-19]. (wł.).
  2. 1 2 Nota biograficzna Piotra Sawczuka na stronie diecezji siedleckiej. diecezja.siedlce.pl. [dostęp 2023-11-01].
  3. 1 2 3 4 B. Błoński: Nowy biskup pomocniczy diecezji siedleckiej. podlasie24.pl, 2013-01-19. [dostęp 2013-01-19].
  4. 1 2 3 4 5 Biskup pomocniczy dla diecezji siedleckiej. episkopat.pl (arch.), 2013-01-19. [dostęp 2017-02-02].
  5. Piotr Sawczuk. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-03-03]. (ang.).
  6. Siedlce: Ks. dr Piotr Sawczuk – biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej. episkopat.pl (arch.), 2013-01-19. [dostęp 2017-02-02].
  7. 6 kwietnia – sakra nowego biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej. ekai.pl (arch.), 2013-02-26. [dostęp 2017-02-19].
  8. 1 2 Ks. prałat dr Piotr Sawczuk przyjął święcenia biskupie. ekai.pl (arch.), 2013-04-06. [dostęp 2017-02-02].
  9. Piotr Sawczuk na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2017-02-02].
  10. Imię Biskupa w Modlitwie eucharystycznej. diecezja.radiopodlasie.pl, 2014-04-16. [dostęp 2014-04-17].
  11. M. Czubak: Bp Kazimierz Gurda objął kanonicznie diecezję siedlecką. podlasie24.pl, 2014-05-23. [dostęp 2014-10-18].
  12. Rinuncia del Vescovo di Drohiczyn (Polonia) e nomina del successore. press.vatican.va, 2019-06-17. [dostęp 2019-06-17]. (wł.).
  13. Bp Piotr Sawczuk – biskupem diecezji drohiczyńskiej. episkopat.pl, 2019-06-17. [dostęp 2019-06-17].
  14. M. Gołębiewski: Kanoniczne objęcie Diecezji Drohiczyńskiej przez ks. bpa Piotra Sawczuka. drohiczynska.pl, 2019-07-19. [dostęp 2019-07-19].
  15. M. Kanabrodzka: Ingres do katedry w Drohiczynie ks. bpa Piotra Sawczuka. drohiczynska.pl, 2019-07-20. [dostęp 2019-07-20].
  16. Delegat KEP ds. Duszpasterstwa Polskich Przetwórców Żywności. episkopat.pl. [dostęp 2017-02-19].
  17. Episkopat: nowi członkowie komisji i rad oraz delegaci krajowi. ekai.pl (arch.), 2014-10-09. [dostęp 2017-02-19].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.