Piotr Rudzki
podpułkownik broni pancernych
Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1892
Odessa

Data śmierci

1967

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Formacja

II Korpus Polski w Rosji

Jednostki

7 Batalion Pancerny

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Piotr Rudzki (ur. 31 stycznia 1892 w Odessie, zm. 1967) – podpułkownik broni pancernych Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w Odessie, w rodzinie Feliksa.

W 1923 pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 1 Dywizjonu Samochodowego w Warszawie. 3 maja 1926 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów samochodowych. W 1928 ponownie pełnił obowiązki zastępcy dowódcy dywizjonu. Z dniem 1 maja 1931 został przeniesiony do Kadry 2 Dywizjonu Samochodowego na stanowisko komendanta kadry. W październiku 1935 został wyznaczony na stanowisko komendanta Kadry 9 Batalionu Pancernego w Brześciu nad Bugiem, a później przeniesiony do 7 Batalionu Pancernego w Grodnie na stanowisko dowódcy (wraz z wydzieloną kompanią czołgów w Wilnie). Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów samochodowych. W 1937, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów broni pancernych.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926 roku, s. 127.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 647, 658.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 19.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 277, 780.
  6. ↑ Broń pancerna kawalerii Wojska Polskiego 1936–1939 Dywizjony pancerne w latach 1937–1939 – powstanie, organizacja i wnioski z działań wojennych [online], Portal Militarny, 23 grudnia 2022 [dostęp 2023-04-17] (pol.).
  7. ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 340.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 26 czerwca 1922 roku, s. 469.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 277.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 14 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  11. ↑ M.P. z 1937 r. nr 178, poz. 294 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  12. ↑ M.P. z 1924 r. nr 192, poz. 596 „za pełną poświęcenia i z narażeniem życia niesioną pomoc ofiarom wybuchu w Cytadeli warszawskiej w dniu 13 października 1923 r. oraz ratowanie zagrożonego mienia państwowego”.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 99 z 27 września 1924 roku, s. 550 „w uznaniu zasług położonych podczas niesienia pomocy ofiarom wybuchu w Cytadeli oraz za ratowanie zagrożonego mienia państwowego”.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 listopada 1935 roku, s. 124.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.