Piotr Pełka
kapitan administracji
Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1896
Stróżewko

Data i miejsce śmierci

20–22 kwietnia 1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1914–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Piotr Pełka (ur. 31 stycznia 1896 w Stróżewku, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 31 stycznia 1896 we wsi Stróżewko, w ówczesnym powiecie płockim guberni płockiej, w rodzinie Antoniego i Józefy z Chmurzyńskich. Miał dwóch braci.

Uczęszczał do szkoły powszechnej w Rogozinie. W 1905 wziął czynny udział w strajku szkolnym, za co został usunięty ze szkoły. W 1908 zdał egzamin do II klasy i został przyjęty do Gimnazjum Męskiego w Płocku. Członek Strzelca i Polskiej Organizacji Wojskowej w Płocku. W styczniu 1918 wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Od 10 lutego do 9 listopada 1918 był uczniem klasy „D” Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej. W listopadzie 1918, po egzaminach, wziął udział w rozbrajaniu Niemców. Przydzielony do grodzieńskiego pułku strzelców pełni służbę na stanowisku młodszego oficera szkoły podoficerskiej. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 19 kwietnia 1919 w bitwie pod Stołowiczami, w której zdobył ciężki karabin maszynowy za co później został odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1920 walczył nad Berezyną, w bitwie pod Radzyminem i bitwie nad Niemnem, a za wykazane męstwo został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku, który został przemianowany na 81 pułk piechoty i stacjonował w garnizonie Grodno. W 1925 został przeniesiony do Korpusu Kadetów Nr 2 w Modlinie (od 1926 w Chełmnie). 19 marca 1928 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 199. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W roku szkolnym 1929/30 pełnił służbę w batalionie szkolnym na stanowisku oficera wychowawczego 3. kompanii. W marcu 1931 został przeniesiony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu na stanowisko dowódcy kompanii. W 1934 przeniesiony na stanowisko zastępcy kierownika referatu ochrony w Samodzielnym Referacie Informacyjnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. W 1938 był już w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. Na stanowisku kierownika referatu SRI DOK II pozostawał co najmniej do marca 1939.

W 1939 wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany między 20, a 22 kwietnia 1940 w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej nr 036/4 z 16 kwietnia 1940, poz. 16.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty z Antoniną Helkówną, z którą miał synów Lecha Olgierda (ur. 18 stycznia 1922) i Jerzego Stefana (ur. 22 lutego 1923).

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1, 4.
  2. 1 2 3 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 471.
  3. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 6.
  4. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 5.
  5. ↑ Dobre duchy ze Stróżewka [online], Witryna Mazovia.pl [dostęp 2021-11-04].
  6. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 4, 5.
  7. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  8. ↑ Lenkiewicz, Sujkowski i Zieliński 1930 ↓, s. 295, 384, 432–433.
  9. 1 2 Dąbrowski 1928 ↓, s. 13.
  10. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 1.
  11. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 214.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 358, 441.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 311, 383.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 141, 226.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928 roku, s. 53.
  16. ↑ Korpus Kadetów Nr. 2 1930 ↓, s. 140.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 99.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 553.
  19. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 2.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 155.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 40.
  22. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 301.
  23. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 513.
  24. 1 2 Убиты в Катыни 2015 ↓, s. 621.
  25. ↑ Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 218.
  26. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  27. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 109.
  29. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 3.
  30. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 66.
  31. ↑ M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  32. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934 roku, s. 112.
  33. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 40.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.