Piotr Jurkowski (ur. 22 listopada 1980 w Bychawie) – polski rugbysta występujący na pozycji obrońcy w Lechii Gdańsk. Reprezentant Polski.

Charakterystyczne dla gry Jurkowskiego są indywidualne akcje, w których przejmując piłkę na własnej połowie, przeprowadza nawet kilkudziesięciometrowe rajdy.

Kariera klubowa

Jurkowski jest wychowankiem Budowlanych Lublin, do których dołączył w 1994 roku. Dwa lata później z drużyną kadetów zdobył brązowy medal mistrzostw Polski.

W 2001 roku Jurkowski uzyskał uprawnienia instruktora rugby, został też członkiem zarządu klubu, którą to funkcję pełnił do 2004 roku. W roku 2002 Jurkowski wraz z Budowlanymi zdobył Puchar Polski. Po sezonie 2001/02 spekulowano na temat ewentualnego transferu do Ogniwa Sopot, jednak do transferu nie doszło ze względu na zbyt wysokie koszty, jakie sopocianie musieliby ponieść. Na przełomie września i października młody obrońca przebywał na testach w drużynach francuskich, które jednak również nie doprowadziły do zmiany barw klubowych.

W sezonie 2002/03 Budowlani sięgnęli po brązowy medal mistrzostw Polski, a jednocześnie został uznany najlepszym zawodnikiem rugby 7 w Polsce. W trakcie sezonu 2003/04, Jurkowski starał się zmienić klub. Obrońcę Budowlanych sprowadzić próbowała Lechia Gdańsk, jednak nie była w stanie sprostać wymaganiom finansowym stawianym zarówno przez lubelski klub (50 tysięcy złotych za transfer), jak i przez samego zawodnika (pensja w wysokości 2 tysięcy złotych oraz zapewnienie mieszkania). Ostatecznie Jurkowski został wypożyczony do Orkana Sochaczew.

Latem 2004 roku wyjechał z ligi polskiej i przeniósł się do francuskiej ligi Fédérale 1 (trzecia klasa rozgrywkowa). Trafił do RC Chalon z miasta Chalon-sur-Saône. Bardzo dobre występy w lidze francuskiej spowodowały, że Jurkowski znalazł się w drużynie marzeń za rok 2005, 2006 oraz jesień 2007 roku według portalu rugby.info.pl, który przyznał mu ocenę klasa europejska. Jurkowski w zespole z Burgundii występował do sezonu 2007/2008, po którego zakończeniu dołączył do Lechii Gdańsk. W barwach zielono-białych Jurkowski wystąpił w półfinale (porażka z Budowlanymi Łódź) oraz w meczu o Puchar Polski (zwycięstwo z tym samym przeciwnikiem).

Po przerwie letniej, Jurkowski był już pełnoprawnym zawodnikiem Lechii. Występował zarówno w rozgrywkach piętnastek, jak i siódemek, zdobywając odpowiednio brązowy oraz srebrny medal mistrzostw Polski.

Kolejny sezon przyniósł dalsze sukcesy, gdyż klub z Gdańska zajął w drugie miejsce w lidze, ulegając w finale Budowlanym Łódź. Natomiast w finałowym turnieju ligi rugby 7, to Lechia zdobyła złote medale, a Jurkowski został uznany MVP imprezy. Zarówno w połowie sezonu 2009/2010, jak i po zakończeniu rozgrywek spekulowano na temat ewentualnego powrotu Jurkowskiego do Budowlanych Lublin, jednak wychowanek lubelskiego klubu postanowił pozostać w Lechii. W roku 2010 obrońca zielono-białych był nominowany w licznych konkursach: na członka drużyny marzeń w historii Budowlanych Lublin, na najlepszego polskiego zawodnika rugby 7 oraz na gdańskiego sportowca roku 2010. W ostatnim z wymienionych zajął 6. miejsce.

W roku 2011 zdobył z Lechią brązowy medal mistrzostw Polski (w małym finale zwycięstwo z Budowlanymi Lublin), a indywidualnie został nominowany do tytułu Sportowca Roku Pomorza 2011.

W roku 2011 otrzymywał stypendium sportowe za zdobycie mistrzostwa Polski w rugby 7 w 2010 roku.

Kariera reprezentacyjna

Występy Jurkowskiego w barwach lubelskich Budowlanych zaowocowały powołaniem do kadry juiniorów – uczestniczył w mistrzostwach świata juniorów w 1998 i 1999 roku.

W drużynie narodowej seniorów zadebiutował w maju 2000 roku, kiedy to wyszedł w podstawowym składzie na mecz z reprezentacją Tunezji. Pojedynek odbywał się w Lublinie i był spotkaniem w ramach pucharu FIRA. Jurkowski stał się jednym z podstawowych graczy reprezentacji (wystąpił w dziewięciu kolejnych meczach w 2001 i 2002 roku), jednak popadł w konflikt z selekcjonerem kadry, Jerzym Jumasem. Zawodnik, z uwagi na testy w klubach ligi francuskiej, nie pojawił się na przełomie września i października 2001 roku na zgrupowaniu poprzedzającym mecze ze Szwecją i Ukrainą. W ciągu kolejnych dwóch lat, Jurkowski w biało-czerwonych barwach wystąpił zaledwie trzy razy. Później wychowanek lubelskiego klubu wyjechał do RC Chalon, przez co, jak ujął to trener Jumas, „z nieznanych powodów kontakt się urwał”.

Kolejną szansę występów w reprezentacji Jurkowski otrzymał po tym, jak na stanowisku trenera kadry Jerzego Jumasa zastąpił Tomasz Putra. Występujący we Francji zawodnik został włączony do wstępnego składu na mecz z Andorą 7 października 2006 roku, jednak ostatecznie nie dostał definitywnego powołania. Pomimo tego, nadal znajdował się w kręgu zainteresowania selekcjonera, czego dowodem mogą być zaproszenia na konsultacje kadry narodowej w styczniu 2007 i wrześniu 2008 roku. Udział w drugiej z nich uniemożliwiła Jurkowskiemu odniesiona kontuzja. W lutym 2009 roku, już jako zawodnik Lechii, został powołany na tournée, podczas którego reprezentacja mierzyła się z francuskimi drużynami klubowymi. W maju tego samego roku, po ponad pięcioletniej przerwie, Jurkowski wystąpił w oficjalnym meczu międzypaństwowym, w którym przeciwnikiem Polaków była reprezentacja Mołdawii. W 2009 roku zagrał w trzech z czterech meczów reprezentacji (na czwarty również był pierwotnie powołany), jednak od tej pory nie wystąpił w kadrze ani razu. Stało się tak pomimo faktu, iż był włączany do szerokiego składu na mecze z Czechami i Mołdawią (w 2010 roku), czy też znajdował się na liście rezerwowych na spotkania z Mołdawią i Niemcami (w 2011 roku).

Jurkowski był także zawodnikiem reprezentacji w rugby 7.

Przypisy