Piotr Gontarczyk

Piotr Gontarczyk (2018)
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

29 kwietnia 1970
Żyrardów

Doktor nauk humanistycznych
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

2003 – nauki o polityce
Uniwersytet Warszawski

Praca zawodowa
Instytucja

Biuro Rzecznika Interesu Publicznego

Stanowisko

współpracownik rzecznika

Okres zatrudn.

1998–2005

Instytut

Instytut Pamięci Narodowej

Biuro

Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów

Stanowisko

zastępca dyrektora

Okres zatrudn.

2006–2007

Instytut

Instytut Pamięci Narodowej

Biuro

Lustracyjne

Stanowisko

zastępca dyrektora

Okres zatrudn.

od 2007

Odznaczenia

Piotr Gontarczyk (ur. 29 kwietnia 1970 w Żyrardowie) – polski politolog, historyk i publicysta, doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce.

Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, na którym w marcu 2003 na obronił napisaną pod kierunkiem Kazimierza Przybysza pracę doktorską pt. Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy w latach 1942–1945, wyróżnioną w 2004 Nagrodą im. Jerzego Łojka. Studiował także w Instytucie Historii UW.

W latach 1998–2005 pracował w Biurze Rzecznika Interesu Publicznego, był m.in. współpracownikiem zastępcy rzecznika, sędziego Krzysztofa Kauby. Od 2006 był zastępcą dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej. We wrześniu 2007 został mianowany zastępcą dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej.

Jest autorem kilkuset artykułów i polemik na łamach periodyków naukowych, m.in. w Zeszytach Historycznych, Arcanach, Glaukopisie, Dziejach Najnowszych, „Zeszytach Historycznych WIN-u”, „Biuletynie Kwartalnym Radomskiego Towarzystwa Naukowego”, Biuletynie Instytutu Pamięci Narodowej i roczniku naukowym IPN Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989, a także wielu gazet i czasopism, np. „Życia”, „Rzeczpospolitej”, „Gazety Polskiej”, Naszego Dziennika, Polityki, Gazety Wyborczej, Uważam Rze, Do Rzeczy, „Więzi”, Najwyższy Czas!, Tygodnika Solidarność, „Ozonu”, Wprostu i Życia Warszawy.

Jest weteranem korporacji akademickiej „Respublica” i wiceprezesem Stowarzyszenia Filistrów Polskich Korporacji Akademickich.

Życie prywatne

Jest mężem Anety Gontarczyk, członkini Komisji Weryfikacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych. Ma córkę Liwię Aleksandrę.

Nagrody i odznaczenia

  • W 2009 tygodnik „Gazeta Polska” przyznał mu tytuł „Człowieka Roku 2008” za monografię SB a Lech Wałęsa (2008); razem z nim wyróżnienie otrzymał współautor publikacji Sławomir Cenckiewicz
  • W lutym 2009, za zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski, nadano mu Złoty Krzyż Zasługi. W kwietniu 2009 prezydent Lech Kaczyński zmienił to postanowienie i odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne zasługi w dokumentowaniu i upamiętnianiu prawdy o najnowszej historii Polski.
  • 2010: Wyróżnienie przyznane przez Klub Jagielloński im. Św. Kazimierza dla historyków zajmujących się dziejami najnowszymi w ostatnim 20-leciu

Wybrane publikacje

  • (współautorzy: Marek Jan Chodakiewicz, Leszek Żebrowski) Tajne oblicze GL-AL, PPR. Dokumenty, Tom 1–3, Warszawa: „Burchard Edition” 1997–1999
  • Pogrom? Zajścia polsko-żydowskie w Przytyku 9 marca 1936 r. Mity, fakty, dokumenty, Biała Podlaska: „Rekonkwista” – Pruszków: Rachocki i S-ka 2000
  • Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941–1944, Warszawa: „Fronda” 2003 (wyd. 2 – 2013).
  • Tajny współpracownik „Święty”: dokumenty archiwalne sprawy Mariana Jurczyka, Warszawa: Arwil 2005
  • Kłopoty z historią: publicystyka z lat 1996–2005, Warszawa: Wydawnictwo Arwil 2006
  • (współautor: Sławomir Cenckiewicz) SB a Lech Wałęsa, Gdańsk: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu 2008
  • Nowe kłopoty z historią: publicystyka z lat 2005–2008, Warszawa: Wydawnictwo Prohibita Paweł Toboła-Pertkiewicz 2008
  • (redakcja) Marzec 1968 w dokumentach MSW, t. 1: Niepokorni, red. nauk. i wstęp Franciszek Dąbrowski, Piotr Gontarczyk, Paweł Tomasik, wybór Franciszek Dąbrowski, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu, „Niepokorni” 2008
  • (redakcja) Marzec 1968 w dokumentach MSW, t. 2: Kronika wydarzeń, red. nauk. i wstęp Franciszek Dąbrowski, Piotr Gontarczyk, Paweł Tomasik, wybór Franciszek Dąbrowski, Paweł Tomasik, Cyprian Wilanowski, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu 2009
  • Najnowsze kłopoty z historią: publicystyka z lat 2008–2012, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo 2013
  • (redakcja) Afera „Żelazo” w dokumentach MSW i PZPR, wybór, wstęp i oprac. Witold Bagieński, Piotr Gontarczyk, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu 2013.
  • biogram w Polski Słownik Biograficzny: Szkliniarz Paweł (2012).

Filmografia

Współtworzył i udzielał wypowiedzi w filmach dokumentalnych:

Przypisy

  1. ↑ Dr Piotr Gontarczyk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-11-09].
  2. 1 2 Dr Piotr Gontarczyk. ipn.gov.pl. [dostęp 2011-11-09].
  3. ↑ Gontarczyk 2000 ↓, s. nota biograficzna.
  4. ↑ Paweł Rysiński: Sąd cenzuruje historyków. rp.pl, 2010-04-08. [dostęp 2011-11-20].
  5. ↑ Informacja o zmianach na stanowiskach kierowniczych.. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2021-10-16]. (pol.).
  6. ↑ Wszystko o lustracji Kwaśniewskiego. Wprost. [dostęp 2021-10-16]. (pol.).
  7. ↑ Redakcja. dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04]. (pol.).
  8. ↑ Wykaz publikacji P. Gontarczyk z 2007 roku. ipn.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-03)]. IPN 2007.
  9. ↑ Historyk IPN: Urzędnicy Tuska łamią prawo. dziennik.pl, 2009-07-08. [dostęp 2013-06-09].
  10. ↑ Człowiek roku 2008. stefczyk.tv. [dostęp 2013-11-22]. (pol.).
  11. ↑ M.P. z 2009 r. nr 32, poz. 454.
  12. ↑ M.P. z 2009 r. nr 35, poz. 536.
  13. ↑ Prestiżowe wyróżnienie dla trzech profesorów UKSW. uksw.edu.pl, 2010-01-30. [dostęp 2013-11-22]. (pol.).
  14. ↑ Tajne oblicze GL-AL i PPR. Dokumenty, Marek Jan Chodakiewicz, Piotr Gontarczyk, Leszek Żebrowski, Warszawa: Burchard Edition, 1999, ISBN 83-87654-03-5.
  15. ↑ Piotr Gontarczyk, Pogrom?. Zajścia polsko-żydowskie w Przytyku 9 marca 1936 r. Mity, fakty, dokumenty, Biała Podlaska: Rekonkwista, 2000, ISBN 83-909046-4-0, ISBN 83-86379-62-6, OCLC 830305256.
  16. ↑ ISBN 83-60335-75-3.
  17. ↑ Piotr Gontarczyk, Tajny współpracownik „Święty”. Dokumenty archiwalne sprawy Mariana Jurczyka, Warszawa: Arwil, 2005, ISBN 83-919221-8-9, OCLC 69464570.
  18. 1 2 Piotr Gontarczyk, Kłopoty z historią. Publicystyka z lat 1996–2005, Warszawa: Wydawnictwo Arwil, 2006, ISBN 83-60533-03-2, ISBN 978-83-60533-03-1, OCLC 76324735.
  19. ↑ Sławomir Cenckiewicz, Piotr Gontarczyk, SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii, Gdańsk [etc.]: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2008, ISBN 978-83-60464-74-8, OCLC 297522992.
  20. ↑ Marzec 1968 w dokumentach MSW, Franciszek Dąbrowski (red.) i inni, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu, 2008, ISBN 978-83-60464-67-0, OCLC 233498389.
  21. ↑ Marzec 1968 w dokumentach MSW, Franciszek Dąbrowski (red.) i inni, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2009, ISBN 978-83-7629-029-4, OCLC 836737449.
  22. ↑ ISBN 978-83-7785-153-1.
  23. ↑ Piotr Gontarczyk w bazie filmpolski.pl
  24. ↑ Burza wokół „Towarzysza generała”. polskieradio.pl, 2010-02-02. [dostęp 2011-11-09].
  25. ↑ „Towarzysz generał” pokazany w TVP. Generał kontratakuje. debata.olsztyn.pl, 2 lutego 2010. [dostęp 2014-01-02].
  26. ↑ Zobacz film „Towarzysz generał idzie na wojnę” – 13 grudnia na UW. 9 grudnia 2011. [dostęp 2014-01-31].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.