Piotr Charitonow

Piotr Charitonow
Пётр Харитонов
	14 zwycięstw
	pułkownik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia	16 grudnia 1916 ; Kniażewo, obecnie obwód tambowski
Data i miejsce śmierci	1 lutego 1987 ; Donieck
	Przebieg służby
Lata służby	1938–1955
Siły zbrojne	Armia Czerwona,; Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki	158 pułk lotnictwa myśliwskiego 39 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego
Główne wojny i bitwy	front wschodni (II wojna światowa)
	Odznaczenia
	;

Piotr Timofiejewicz Charitonow (ros. Пётр Тимофеевич Харитонов, ur. 3 grudnia^?/16 grudnia 1916 we wsi Kniażewo obecnie w rejonie morszańskim w obwodzie tambowskim, zm. 1 lutego 1987 w Doniecku) – radziecki lotnik wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1941).

Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Skończył szkołę średnią i kursy pedagogiczne, pracował jako nauczyciel w szkole nr 12 w Ułan Ude, od 1938 służył w Armii Czerwonej. W 1940 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Batajsku, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako lotnik 158 pułku lotnictwa myśliwskiego 39 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego Frontu Północnego w stopniu młodszego porucznika. 28 czerwca 1941 w składzie klucza myśliwców I-16 wykonał swój pierwszy lot bojowy w czasie nalotu Junkersów na miasto Ostrow w obwodzie pskowskim. W walce jego samolot został trafiony. Próbował otworzyć ogień do wrogiego samolotu, jednak jego karabin milczał. W związku z tym wykonał taranowanie, strącając Junkersa, a sam zdołał wylądować uszkodzonym samolotem na swoim terytorium. Po wymianie śmigła samolot był ponownie gotowy do użytku. Za ten czyn został uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

25 sierpnia 1941 brał udział w walce powietrznej, usiłując powstrzymać niemieckie bombowce przed dokonaniem nalotu na Leningrad. Wówczas ponownie wykonał taranowanie, odcinając swoim samolotem kawałek skrzydła bombowca, po czym wyskoczył na spadochronie i zdołał wylądować mimo ostrzeliwania go przez niemieckich lotników. We wrześniu 1941 został ciężko ranny w walce powietrznej i dopiero w 1944 wrócił do czynnej służby. Do końca wojny walczył w jednostkach obrony przeciwlotniczej. Łącznie podczas wojny z Niemcami strącił 14 samolotów wroga. Po wojnie nadal służył w armii, w 1953 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną, został zastępcą dowódcy dywizji w stopniu pułkownika, w 1955 został zwolniony do rezerwy. Pracował w sztabie obrony cywilnej Doniecka.

Odznaczenia

Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (8 lipca 1941)
Order Lenina (dwukrotnie)
Order Czerwonego Sztandaru
Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Order Czerwonej Gwiazdy

I medale.

Przypisy

↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза лётчикам Военно-Морского Флота» от 14 июля 1941 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1941. — 18 июля (№ 32 (147)). — С. 1.

Bibliografia

Biogram na stronie Герои страны (ros.) [dostęp 2019-12-05]

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза лётчикам Военно-Морского Флота» от 14 июля 1941 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1941. — 18 июля (№ 32 (147)). — С. 1.