Piotr Buldeski, ps. „Pastor” (ur. w 1949, zm. 6 lutego 2005 w Brisbane) – polski wokalista, autor, kompozytor, tłumacz piosenek Boba Dylana (jego tłumaczenia zostały wysoko ocenione przez piosenkarza). Niegdyś czołowa postać polskiej sceny folkowej.

Życiorys

Był współtwórcą komuny hipisowskiej na warszawskiej Sadybie (willa na ul. Cyganeczki). Współzałożycielami byli także: Marek Zwoliński (psycholog) i Marek Liberski – Baluba (fotografik i podróżnik). W drugiej połowie lat sześćdziesiątych współpracował z ustecką grupą rockową 74 Grupa Biednych. W 1971 roku założył z Dominikiem Kutą i Markiem Migdalskim działającą przy Klubie Piosenki ZAKR w warszawskim hotelu Bristol, folk-rockową Rodzinę Pastora w której pełnił rolę wokalisty, basisty i autora tekstów. Do zespołu dołączyła wokalistka Maria Figiel, w styczniu 1972 roku zastąpiona przez Zofię Borcę. Koncerty w Bristolu zjednały grupie uznanie fanów, wystąpiła też z powodzeniem w klubie Stodoła. W latach 1971-1972 Rodzina Pastora nagrywała dla Telewizji Polskiej i w Polskim Radiu (piosenka A gdy leci głaz dostała się na listy przebojów i często była emitowana na antenie radiowej), ponadto została zaproszona do wzięcia udziału w koncercie „Debiuty” Festiwalu Opole'72, jednak wkrótce zespół uległ rozwiązaniu. Niedługo potem ukazała się jego jedyna płyta czwórka (EP, Muza – N-0708) z utworami: A gdy leci głaz, Ogon pawia, Zawsze humor mam i Uśmiech trzeba mieć, sygnowana nazwą Grupa Dominika.

Po rozpadzie grupy, muzycy rozpoczęli współpracę z innymi zespołami lub zakładali własne. Latem 1972 roku Buldeski założył zespół Piotr Pastor i Słońce. Nagrania grupy, takie jak Przemytnik, czy Ludzie z innej zmiany cieszyły się popularnością. Utwór Fruwam po ziemi ukazał się we wrześniu 2014 roku na składance Working Class Devils, Vol. 2. W 1975 roku powstał country-folkowy zespół Horoskop, który tworzyli: P. Buldeski (śpiew, gitara akustyczna, harmonijka ustna, kierownik muzyczny), Dariusz Eksanow (śpiew, gitara akustyczna), Romuald Kozłowski (gitara basowa) i Feliks Pankiewicz (perkusja). Po pewnym czasie dołączyła wokalistka Małgorzata Wojdak. Grupa nawiązała stałą współpracę z Maciejem Zembatym (teksty piosenek, tłumaczenie). Grała muzykę brzmieniowo zbliżoną do tego, co robił amerykański zespół The Band. Horoskop korzystnie zaprezentował się m.in. w Sali Kongresowej na Discoramie (kwiecień, 1975), gdzie występował obok popularnych wykonawców i podczas Żwirkonaliów (impreza w ramach Studenckiej Wiosny Estradowej).

W 1976 Buldeski (i Pankiewicz) na krótko związał się z Grupą Dominika, a następnie z country-rockowym Bumerangiem, którego kierownikiem artystycznym był Franciszek Walicki. Zespół związany był z Bałtycką Agencją Artystyczną (BART) w Gdańsku. Przez rozwiązaną na początku 1978 roku grupę przewinęli się znani w owym czasie polscy muzycy: Jerzy Goleniewski (eks- Breakout), Ryszard Sygitowicz (eks- Dzikie Dziecko), Jan Pluta, czy Janusz Popławski (od początku roku 1977 kierownik muzyczny grupy). Bumerang prezentował program pt. Siedem kolorów tęczy, koncertował z grupą Breakout, zarejestrował swoje utwory dla P.R. Gdańsk (m.in. No i wreszcie mam to z głowy, czy prezentowana w programie telewizyjnym Nie pij tyle piosenka Jeszcze raz za siebie spójrz) i wylansował umiarkowane przeboje: To nie mnie o to pytaj i Aut oraz instrumentalną kompozycję W stylu country. Ponadto Buldeski i Bumerang wystąpili na Pop Session '76, obok węgierskiej grupy General oraz w programie telewizyjnym promującym trzeźwość Nie pij tyle.

W kolejnych latach Buldeski współpracował m.in. z Krzysztofem Jaryczewskim i z muzykami Oddziału Zamkniętego, którzy od stycznia do sierpnia 1981 roku tworzyli ostatni skład jego grupy Pastor Gang, która wzięła m.in. udział w koncercie Rock w Opolu (1981). W sierpniu 1981 roku Buldeski wziął udział w I Przeglądzie Piosenki Prawdziwej w gdańskiej Hali Olivia, gdzie z towarzyszeniem Ryszarda Riedla wykonał pieśni: Kołysanka o nadziei i Niech żyje wojna (piosenka do tekstu Lucjana Szenwalda – śpiewał ją m.in. Stanisław Grzesiuk). Nagrania zostały opublikowane w sierpniu 2014 r. na trzypłytowym wydawnictwie pt. Niepokorni - I Przegląd Piosenki Prawdziwej - Hala Olivia, Sierpień 1981, ponadto song Niech żyje wojna był znany wcześniej z repertuaru kaset: I Przegląd Piosenki Prawdziwej (Radiowa Agencja Solidarność Gdańsk, 1981) i Niech żyje wojna (Oficyna Szczecin, 1984). W latach osiemdziesiątych artysta wyjechał z Polski i zamieszkał w Australii. Zmarł na raka w niedzielę 6 lutego 2005 roku w Brisbane. 23 października 2020 roku, nakładem GAD Records ukazał się album pt. Biegnijmy w słońce z zachowanymi nagraniami telewizyjnymi i radiowymi Rodziny Pastora z lat 1971-1972.

Przypisy