Piotr Andruszkiewicz (ur. 20 listopada 1893 w Ejszyszkach, zm. 10 listopada 1969 w Żarach) – oficer Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Życiorys

Urodził się w Ejszyszkach w rodzinie Antoniego i Rozalii z Niedźwieckich. W 1906 ukończył szkołę ludową w Ejszyszkach, a w 1910 przeniósł się do Odessy, gdzie podjął pracę zarobkową. W 1913 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam pracował jako robotnik kolejowy.

W 1917 wstąpił ochotniczo do Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Skierowany na kurs oficerski do Kanady, ukończył go i 29 marca 1918 promowany został na stopień podporucznika. Od 2 czerwca dowodził plutonem w 2 pułku strzelców polskich. 11 stycznia 1919 awansował został na stopień porucznika. W maju 1919, wraz z Armią Hallera, wrócił do Kraju. Na czele 9 kompanii 44 pułku strzelców kresowych wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. W październiku 1921 został przeniesiony do rezerwy. Wrócił do rodzinnych Ejszyszek, gdzie prowadził gospodarstwo rolne. 1 marca 1935 został pracownikiem Poczty Polskiej w Lidzie. We wrześniu 1939 zmobilizowany został do sztabu OK III Grodno. Podczas okupacji sowieckiej ukrywał się. W 1950 deportowany wraz z rodziną w okolice Chabarowska. W 1956 powrócił do Polski i zamieszkał w Żarach.

Zmarł w Żarach w 1969 i spoczywa na miejscowym cmentarzu.

Od 1922 żonaty, miał dzieci: Mariana, Jana, Aleksandra, Stanisława i Wandę.

Odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (5642)
• Krzyż Walecznych – trzykrotnie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
• Stanisław Bobrowski: Zarys historii wojennej 44-go pułku strzelców kresowych. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.