Pingwin białobrewy
Pygoscelis papua
(J. R. Forster, 1781)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

pingwiny

Rodzina

pingwiny

Rodzaj

Pygoscelis

Gatunek

pingwin białobrewy

Synonimy
  • Aptenodytes papua J. R. Forster, 1781
Podgatunki
  • P. papua papua (J. R. Forster, 1781)
  • P. papua ellsworthi Murphy, 1947
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

     podgatunek P. papua papua

     podgatunek P. papua ellsworthi

     kolonie lęgowe

Pingwin białobrewy (Pygoscelis papua) – gatunek dużego nielotnego ptaka wodnego z rodziny pingwinów (Spheniscidae), zamieszkującego chłodne oceany półkuli południowej. Nie jest zagrożony.

Podgatunki

Wyróżnia się dwa podgatunki P. papua:

  • P. papua papua (J. R. Forster, 1781)
  • P. papua ellsworthi Murphy, 1947

Morfologia

Wygląd

Wierzch ciała, głowa, szyja i wierzch skrzydeł czarne, reszta ciała biała. Nad okiem charakterystyczna biała plama („biała brew”). Dziób i nogi czerwone. Ogon złożony ze sztywnych, wąskich piór, ułatwiających pływanie. Podgatunek południowy P. papua ellsworthi jest bardziej krępy, ma dłuższe pióra, krótszy dziób, nogi i skrzydła.

Wymiary średnie
długość ciała 76–81 cm
masa ciała 4,5–8,5 kg

Występowanie

Gnieździ się na Półwyspie Antarktycznym, Falklandach, Georgii Południowej, Wyspach Kerguelena, Wyspach Heard i McDonalda, Orkadach Południowych, Macquarie, Wyspach Crozeta, Wyspach Księcia Edwarda i na Sandwichu Południowym.

Biotop

Wody wokół Antarktyki. Gniazduje bardziej w głąb lądu niż pozostali przedstawiciele rodzaju. Tereny lęgowe stanowią skaliste obszary.

Lęgi

Gniazdo stanowi zagłębienie w ziemi wysłane znajdującym się w pobliżu materiałem, takim jak trawa czy wodorosty, lub gniazdo budowane przez samca ze znalezionych odłamków skalnych i kamieni.

Jaja w liczbie dwóch wysiadywane są przez okres 31–39 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta z bardziej północnych obszarów opierzają się po około 85–117 dniach, zaś te z południa po 62–82 dniach. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku dwóch lat.

Pożywienie

Wszystkożerny, ale przeważają ryby (np. z rodzajów Electrona i Gymnoscopelus), skorupiaki (np. kryl antarktyczny Euphausia superba) i mięczaki morskie. Nurkuje na głębokość 54–136 m. Na lądzie żywi się algami śnieżnymi.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje pingwina białobrewego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność światowej populacji w 2013 roku szacowano na 387 tysięcy par lęgowych. Najliczniejsza populacja gniazduje na Falklandach, jej liczebność w roku 2013 wynosiła 132 tysiące par lęgowych; druga pod względem liczebności populacja zasiedla Georgię Południową (98 867 par lęgowych, 1996 r.), zaś trzecia Półwysep Antarktyczny (94 751 par lęgowych, niepublikowane dane).

Przypisy

  1. ↑ Pygoscelis papua, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Gentoo Penguin (Pygoscelis papua). Handbook of the Birds of the World Alive – Species of the Month. [zarchiwizowane z tego adresu (22 grudnia 2013)].
  3. 1 2 Pygoscelis papua, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Spheniscidae Bonaparte, 1831 - pingwiny - Penguins (wersja: 2019-10-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-12].
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-07-12]. (ang.).
  6. 1 2 3 Species factsheet: Pygoscelis papua. BirdLife International. [dostęp 2020-07-12].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.