Pimachiowin Aki
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO

Woodland Caribou Provincial Park
Państwo

 Kanada

Typ

mieszany

Spełniane kryterium

(iii)(vi)(ix)

Numer ref.

1415

Region

Europa i Ameryka Północna

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

2018
na 42. sesji

Położenie na mapie Manitoby
Położenie na mapie Kanady
51°49′N 95°24′W/51,816667 -95,400000

Pimachiowin Aki (dosł. tłum. z języka odżibwe „ziemia, która daje życie”) – leśny krajobraz kulturowy stanowiący dziedzictwo kulturowe pięciu odłamów indiańskiego plemienia Odżibwejów – Pikangikum, Poplar River, Pauingassi, Little Grand Rapids i Bloodvein – obejmujący obszary tajgi na terenie prowincji Manitoba i Ontario.

W 2018 roku Pimachiowin Aki został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Opis

Pimachiowin Aki to obszary tajgi obejmujące ziemie pięciu odłamów plemienia Odżibwejów – Pikangikum, Poplar River, Pauingassi, Little Grand Rapids i Bloodvein. Znajduje się między rzekami Berens, Bloodvein, Pigeon i Poplar, na wschód od jeziora Winnipeg, na terenie prowincji Manitoba i Ontario. Zajmuje powierzchnię 33400 km².

Krajobraz Pimachiowin Aki ma charakter leśny, obejmuje przede wszystkim tajgę, z wieloma rzekami, jeziorami i mokradłami. Występuje tu wiele gatunków flory i fauny borealnej, m.in. renifer kanadyjski (karibu), łoś euroazjatycki, wilk szary, rosomak tundrowy, ryś, zając amerykański, jesiotr jeziorny, wilsonka kanadyjska i nury. Pimachiowin Aki jest domem dla największego stada karibu na południe od Zatoki Hudsona.

W granicach Pimachiowin Aki żyją cztery niewielkie społeczności Odżibwejów, którzy zamieszkują te tereny od ok. 7 tys. lat. Znaleziono tu pozostałości tradycyjnych narzędzi i broni myśliwskiej, obozów myśliwych i cmentarzy, a także rysunki naskalne. Na początku XVII w. na tereny te przybyli Europejczycy w poszukiwaniu futer. Od 1870 roku budowano tu kościoły i szkoły z internatami, do których wysyłano indiańskie dzieci odbierane rodzicom. W latach 1930–1940, tradycje Odżibwejów dokumentował tu amerykański antropolog Alfred Irving Hallowell (1892–1974).

Odżibwejowie opiekują się swoją ziemią zgodnie z tradycją Dżi-dżanauendamang Dżidakiiminaan (pol. „utrzymania ziemi”) opierającą się na trzech zasadach: czczeniu darów stwórcy poprzez odpowiednie użytkowanie ziemi, utrzymywaniu relacji opartych na szacunku dla aki (tłum. „ziemia i jej całe życie”) poprzez odpowiednie praktyki i zwyczaje, oraz na utrzymywaniu harmonijnych relacji z innymi ludami poprzez sojusze i partnerstwa oraz szacunek dla starszyzny, strażników tradycji.

W 2002 roku pięć pierwszych narodów Odżibwejów utworzyło Pimachiowin Aki Corporation, która m.in. przygotowała dokumentację niezbędną do ubiegania się o status światowego dziedzictwa UNESCO.

W 2018 roku Pimachiowin Aki został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Graham Fairclough, Ingrid Sarlöv Herlin, Carys Swanwick: Routledge Handbook of Landscape Character Assessment: Current Approaches to Characterisation and Assessment. Routledge, 2018. ISBN 978-1-317-62103-4. [dostęp 2018-07-13].
  2. 1 2 3 4 5 6 UNESCO: Pimachiowin Aki. [dostęp 2018-07-13]. (ang.).
  3. ↑ Pimachiowin Aki Corporation: The Land. [w:] pimachiowinaki.org [on-line]. [dostęp 2018-07-13]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Pimachiowin Aki Corporation: Our Past. [w:] pimachiowinaki.org [on-line]. [dostęp 2018-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-06)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.