Pierre van Maldere

Pierre van Maldere
Data i miejsce urodzenia	16 października 1729 ; Bruksela
Pochodzenie	belgijskie
Data i miejsce śmierci	1 listopada 1768 ; Bruksela
Instrumenty	skrzypce
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor, skrzypek

Pierre van Maldere, także Pieter Vanmaltre, Van Maltere, Vanmonder, van Maldern, Wan Maldere, Wanmalder, Vam Maldere, Maldera, Vand’Elmar (ur. 16 października 1729 w Brukseli, zm. 1 listopada 1768 tamże) – belgijski kompozytor i skrzypek.

Życiorys

Kształcił się w Brukseli, gdzie jego nauczycielami byli Jean-Joseph Fiocco i Henri-Jacques de Croes. W 1746 roku został skrzypkiem w kapeli namiestnika Niderlandów Austriackich Karola Lotaryńskiego, od 1749 roku pełnił funkcję koncertmistrza. W latach 1751–1753 przebywał w Dublinie, gdzie prowadził Philarmonick Concerts. W 1754 roku występował w Paryżu w ramach Concert Spirituel. Po powrocie do Brukseli towarzyszył księciu Karolowi Lotaryńskiemu w podróżach po Europie. W latach 1757–1758 przebywał w Austrii i Czechach, występował na dworze cesarzowej Marii Teresy w Schönbrunn. W 1758 roku otrzymał stanowisko valet de chambre. Od 1762 do 1767 roku zatrudniony był w brukselskim Grand Théâtre, gdzie wystawiał sztuki sceniczne. Po bankructwie teatru w 1767 roku zajął się działalnością pedagogiczną.

Komponował głównie muzykę instrumentalną, cieszącą się dużą popularnością w ówczesnej Europie. Jego dzieła znali Joseph Haydn i Wolfgang Amadeus Mozart. Talent wirtuozowski van Maldere’a cenił Karl Ditters von Dittersdorf. Tworzył w późnobarokowym stylu, jego sonaty na skrzypce i basso continuo mają następstwo części wolna–szybka–wolna. Był jednym z pierwszych twórców symfonii, jego osiągnięcia kompozytorskie na tym polu zwiastują już nadejście klasycyzmu. Stworzył około 60 symfonii, w większości o 3-częściowej budowie ze ściśle wyważonymi proporcjami części, z elementami stylu galant w warstwie melodycznej. Znaleźć z nich można wiele cech typowych dla okresu Sturm und Drang, takich jak nagłe zmiany tempa, tonacje molowe i tremola.

Spośród napisanych przez niego dzieł scenicznych zachowała się tylko opera komiczna w stylu francuskim Le déguisement pastoral (1756).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 11. Część biograficzna t–v. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2009, s. 218. ISBN 978-83-224-0905-3.
1 2 3 4 5 6 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2246. ISBN 0-02-865529-X.
1 2 3 4 5 6 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 543. ISBN 0-674-37299-9.
1 2 3 4 5 6 Bertil van Boer: Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 574–575. ISBN 978-0-8108-7183-0.

Linki zewnętrzne

Pierre van Maldere – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encmuz-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 11. Część biograficzna t–v. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2009, s. 218. ISBN 978-83-224-0905-3.

[baker-2] 1 2 3 4 5 6 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2246. ISBN 0-02-865529-X.

[harvard-3] 1 2 3 4 5 6 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 543. ISBN 0-674-37299-9.

[boer-4] 1 2 3 4 5 6 Bertil van Boer: Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 574–575. ISBN 978-0-8108-7183-0.