Pierre Buhler (ur. 21 marca 1954 w Rauwiller) – francuski dyplomata. W latach 2012–2016 akredytowany jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny Republiki Francuskiej w Rzeczypospolitej Polskiej.

Biografia

Zdobył maturę w Lycée Mangin w Sarrebourg, ukończył studia wyższe w École des Hautes Études Commerciales, w Institut d’études politiques, Institut national des Langues et Civilisations orientales (specjalizacja polska) w Paryżu, ma także licencjat z prawa na Uniwersytecie Paryż I, z etnologii (Uniwersytet Paryż VII) oraz z ekonomii stosowanej – DEA (Uniwersytet Paryż IX). Jest absolwentem rocznika „Henri‑François d’Aguesseau” (1982) w École Nationale d’Administration w Paryżu.

Jest profesorem wyższych uczelni, autorem artykułów naukowych i publicystycznych, z których niektóre przetłumaczono także na język polski (np. książka Polska droga do wolności. 1939–1995, wyd. Dialog, Warszawa 1999).

Zna języki niemiecki, angielski, polski i rosyjski. Jego żoną jest francuska dziennikarka Sylvie Kauffmann.

Kariera zawodowa

• 1982–1983 – pracował w administracji centralnej (Wydział Europa)
• 1983–1984 – drugi sekretarz ambasady w Warszawie
• 1984–1985 – pierwszy sekretarz ambasady w Warszawie
• 1985–1986 – w Moskwie
• 1987–1988 – drugi sekretarz w Moskwie
• 1988–1990 – w administracji centralnej (Wydział Spraw Strategicznych i Rozbrojenia)
• 1990–1993 – zastępca szefa Centrum Analiz i Prognoz
• 1993–1996 – radca w Waszyngtonie
• 1996–2001 – radca kulturalny, stały przedstawiciel francuskich wyższych uczelni w Stanach Zjednoczonych, w Nowym Jorku
• 2001–2002 – radca dyplomatyczny ministra obrony
• 2002 – sekretarz generalny X Konferencji ambasadorów
• 2002–2006 – oddelegowany do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Badań Naukowych w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu
• 2006–2011 – ambasador w Singapurze
• 2011 – w administracji centralnej jako chargé de mission, Dyrekcja Generalna ds. Globalizacji, Rozwoju i Współpracy Partnerskiej (DGM), p.o. dyrektora France Coopération Internationale; ma tytuł Ministra Pełnomocnego I klasy.
• 2017 – prezes Instytutu Francuskiego

Odznaczenia

• Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (1999),
• Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (2000),
• Oficer Orderu Narodowego Zasługi (2014),
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2012),
• Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2016),
• Odznaka Honorowa „Bene Merito” (2016),
• Medal „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae” (2016).

Przypisy

Bibliografia

• „Ambasador” nr 15, rok 2012, s. 80, ISSN 1895-3050.
• Biografia Pana Pierre’a Buhlera [online], La France en Pologne – Ambassade de France en Pologne [dostęp 2015-11-22] .