Phymatinae
Laporte, 1832

Phymata crassipes
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Cimicomorpha

Nadrodzina

Reduvioidea

Rodzina

zajadkowate

Podrodzina

Phymatinae

Phymatinaepodrodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny zajadkowatych, obejmująca 291 gatunków. Takson kosmopolityczny. Należą tu drapieżne owady, zwykle o chwytnych przednich odnóżach.

Taksonomia

Takson dawniej traktowany był przez wielu autorów jako osobna rodzina. Obecnie klasyfikowany jest jako podrodzina zajadkowatych w grupie określanej jako "Phymatine Complex". Badania filogenetyczne Hwanga i Weirauch z 2012 wskazują na monofiletyzm Phymatinae jak i "Phymatine Complex", obejmującego także Hammacerinae, Centrocnemidinae i Holoptilinae. Ponadto do kompleksu tego zalicza się jeszcze Elasmodeminae, których we wspomnianej analizie nie uwzględniono. "Phymatine Complex" zajmuje w obrębie zajadkowatych pozycję bazalną.

Do Phymatinae należy 291 gatunków z 28 rodzajów, zgrupowanych w 4 plemiona:

  • Carcinocorini Handlirsch, 1897
  • Macrocephalini Handlirsch, 1897
  • Phymatini Laporte, 1832
  • Themonocorini Carayon, Usinger et Wygodzinsky, 1958

Opis

Pluskwiaki o spłaszczonym ciele z wielokątnym przedtułowiem i często romboidalnym odwłokiem. Wierzch ciała wskutek uniesienia niektórych brzegów zewnętrznych wklęsły. Zazwyczaj na głowie, odnóżach i brzegach przedtułowia obecne są różne wyrostki, niekiedy zakończone kolcami. Głowa często tak wysoka jak długa, w profilu prawie pięciokątna, zaopatrzona w krótki i gruby ryjek. U większości gatunków bukule zakrywają nasadę kłujki. Zakrywka często bez komórek. Jeśli komórki są obecne to występują też nadliczbowe, promieniście rozchodzące się z tyłu żyłki. Odnóża przednie różnie wykształcone: u Themonocorini kroczne z długimi kolcami na udach, u pozostałych chwytne o zlanych stopie i goleniu, a u Macrocephalini i Phymatini ponadto o powiększonych udach. Gruczoły na spodzie zatułowia położone blisko jego tylnej krawędzi. Samice mają zredukowane zewnętrzne narządy płciowe, zaś samce cechują paramery w kształcie kaczej głowy.

Biologia

Owady drapieżne. Zwykle polują na swe ofiary wśród roślinności, ale larwy i dorosłe Themonocoris kinkalanus robią to w gniazdach wikłaczy. U Phymata fasciata stwierdzono dozorowanie przed- i pokopulacyjne, a u P. crassipes zdolność do wytwarzania dźwięków.

Występowanie

Phymatini i Macrocephalini są rozsiedlone kosmopolitycznie, Carcinocorini ograniczone do krainy orientalnej, a Themonocorini do afrotropikalnej. W Polsce występuje tylko Phymata crassipes.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True Bugs of the World (Hemiptera:Heteroptera): Classification and Natural. Cornell University Press: Comstock Publishing Associates, 1995, s. 154.
  2. 1 2 3 4 Alicja Cmoluchowa: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XVIII Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera z. 7 Nabidae, Reduviidae, Phymatidae. Warszawa, Wrocław: PWN, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1978.
  3. 1 2 W. S. Hwang, C. Weirauch. Evolutionary history of assassin bugs (Insecta: Hemiptera: Reduviidae): insights from divergence dating and ancestral state reconstruction. „PLoS ONE”. 7 (9), s. 1-12, 2012. DOI: 10.1371/journal.pone.0045523.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 C. Weirauch, J.-M. Bérenger , L. Berniker , D. Forero , M. Forthman, S. Frankenberg, A. Freedman, E. Gordon, R. Hoey-Chamberlain, W. S. Hwang, S. A. Marshall, A. Michael, S. M. Paiero, O. Udah, C. Watson, M. Yeo, G. Zhang , J. Zhang. An Illustrated Identification Key to Assassin Bug Subfamilies and Tribes (Hemiptera: Reduviidae). „Canadian Journal of Arthropod Identifi cation”, 2014.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.