Łuskwiak śluzowaty

Łuskwiak śluzowaty
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	pierścieniakowate
Rodzaj	łuskwiak
Gatunek	łuskwiak śluzowaty
	Nazwa systematyczna
	Pholiota lenta (Pers.) Singer; Lilloa 22: 516 (1951)

Łuskwiak śluzowaty (Pholiota lenta (Pers.) Singer) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pholiota, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1801 r. Persoon nadając mu nazwę Agaricus lentus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1951 r. Rolf Singer.

Niektóre synonimy naukowe:

Agaricus glutinosus Lindgr. 1845
Agaricus lentus Pers. 1801
Agaricus lentus Pers. 1801 var. lentus
Dryophila lenta (Pers.) Quél. 1886
Flammula lenta (Pers.) P. Kumm. 1871
Gymnopilus lentus (Pers.) Murrill 1917
Hebeloma glutinosum Sacc. 1887

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym grzyb ten opisywany był jako płomiennica jasnogliniasta.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3-10 cm. U młodych osobników jest łukowaty i zamknięty, później płaskołukowaty, a w końcu płaski. Brzeg podwinięty nawet u starszych owocników. Powierzchnia biaława, kremowa lub ochrowa, na środku ciemniejsza. Cały kapelusz jest błyszczący i bardzo śluzowaty, pokryty pływającymi w śluzie resztkami osłony. Starsze owocniki stają się mięsnobrązowe lub gliniastobrązowe, zmywają się z nich resztki osłony i stają się nagie. Można je wówczas pomylić z włośniankami lub zasłonakami.

Blaszki grzyba

Początkowo bladooliwkowożółte, później gliniastobrązowawe. U młodych owocników zasłonięte są zasnówką.

Trzon

Wysokość 4-9 cm, grubość do 1,3 cm, walcowaty. Posiada zasnówkowatą strefę pierścieniową, powyżej której jest białawy i gładki, poniżej brązowawy i włóknisto-łuskowaty.

Miąższ

Kremowobiały, w smaku łagodny lub gorzkawy. Zapach podobny do rzodkwi.

Zarodniki

Eliptyczne lub jajowate, gładkie, o rozmiarach 6-8,5 × 3,5-4 μm

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Australii i Nowej Zelandii oraz Azji (tutaj opisano jego występowanie tylko w Japonii). W Europie Środkowej występuje dość często, W Polsce prawdopodobnie też jest dość częsty.

Rośnie w wilgotnych lasach różnego typu na ziemi, na próchniejącym drewnie. Szczególnie często spotykany jest pod bukami. Owocniki pojawiają się od lata do pierwszych przymrozków, czasami (rzadko) również na wiosnę.

Znaczenie

Grzyb jadalny. Ani w Polsce, ani w innych krajach świata przez grzybiarzy nie jest jednak zbierany, wyjątek stanowi Meksyk, w którym grzyb ten jest zbierany w celach spożywczych.

Gatunki podobne

łuskwiak słomkowy (Pholiota gummosa), ale ma kapelusz żółtawy z zielonawym odcieniem, a miąższ zielonożółty.
muchomornica śluzowata (Limacella illinita). Ma gładki trzon.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2013-09-15]. (ang.).
↑ Species Fungorum. [dostęp 2013-09-15]. (ang.).
1 2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
1 2 3 4 Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
↑ Mycoweb North American Pholiota. [dostęp 2013-03-20].
↑ Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].
↑ Eric Boa: Wild edible fungi : A global overview of their use and importance to people. FAO, 2004, seria: Non-wood Forest Products 17. ISBN 92-5-105157-7.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2013-09-15]. (ang.).

[sf-2] Species Fungorum. [dostęp 2013-09-15]. (ang.).

[checklist-3] 1 2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[wag-4] 1 2 3 4 5 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.

[Gminder-5] 1 2 3 4 Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.

[6] Mycoweb North American Pholiota. [dostęp 2013-03-20].

[7] Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].

[fao-8] Eric Boa: Wild edible fungi : A global overview of their use and importance to people. FAO, 2004, seria: Non-wood Forest Products 17. ISBN 92-5-105157-7.