Flaming mały

Flaming mały
	Phoeniconaias minor
	(É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1798)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	flamingowe
Rodzina	flamingi
Rodzaj	Phoeniconaias; G.R. Gray, 1869
Gatunek	flaming mały
Synonimy
	Phoenicopterus minor É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1798;
	Phoenicopterus minor É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1798;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; bliski zagrożenia

Flaming mały, czerwonak mały (Phoeniconaias minor) – gatunek ptaka brodzącego z rodziny flamingów (Phoenicopteridae); jedyny przedstawiciel rodzaju Phoeniconaias. Występuje plamowo w Afryce Subsaharyjskiej i Azji Południowej. Bliski zagrożenia wyginięciem.

Systematyka

Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1798 roku Étienne Geoffroy Saint-Hilaire w „Bulletin des sciences”. Autor nadał gatunkowi nazwę Phoenicopterus minor. Nie wskazał miejsca typowego; później przyjęto, że był to Senegal. Obecnie gatunek umieszczany jest w monotypowym rodzaju Phoeniconaias; niektórzy autorzy sugerują przeniesienie go do rodzaju Phoenicoparrus. Nie wyróżnia się podgatunków.

Morfologia

Długość ciała wynosi 80–90 cm, rozpiętość skrzydeł 95–100 cm, zaś masa ciała 1,5–2 kg. Dziób ciemnoróżowy, na końcu czarny. Upierzenie niemal białe, pokrywy skrzydłowe różowawe, lotki czarne. Nogi ciemnoróżowe.

Zasięg występowania

Występuje plamowo na terenach Afryki Wschodniej, Zachodniej (wybrzeża Mauretanii i Senegalu) i Południowej (Namibia, Botswana i RPA), oraz w północno-zachodnich Indiach i przylegającym obszarze w południowo-wschodnim Pakistanie; poza sezonem lęgowym także m.in. na Madagaskarze czy w Jemenie. Największa populacja lęgowa znajduje się na terenie Wielkich Rowów Afrykańskich we wschodniej Afryce, a zwłaszcza na terenie jeziora Natron w Tanzanii. Jest to ptak wędrowny lub częściowo wędrowny.

Ekologia i zachowanie

Habitat

Jeziora słone i alkaliczne, zazwyczaj z namuliskami, przybrzeżne laguny.

Pożywienie

Żeruje na glonach, które filtruje z powierzchni wody. Żeruje także w nocy, kiedy z powodu braku wiatru tafla wody jest stabilna i tworzy lepsze warunki do poboru pokarmu. Dziennie zjada około 60 g glonów.

Lęgi

Tworzy olbrzymie kolonie lęgowe liczące wiele tysięcy par, często razem z flamingiem różowym (Phoenicopterus roseus).

Poniższe dane pochodzą z niewoli. W zniesieniu jedno jajo o masie około 106 g i wymiarach ok. 86×66 mm. Wysiadują oba ptaki z pary. U obserwowanych ptaków zaobserwowano homoseksualne zachowania u obu płci, w tym próby kopulacji.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje flaminga małego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy; w 1997 roku szacowano ją na 2,22–3,24 miliona osobników.

Przypisy

↑ Phoeniconaias minor, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ Phoeniconaias, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2014-02-12] (ang.).
1 2 3 4 5 del Hoyo, J., Boesman, P., Garcia, E.F.J. & Kirwan, G.M.: Lesser Flamingo (Phoeniconaias minor). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].
1 2 3 4 5 6 Phoeniconaias minor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
1 2 3 4 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phoenicopteridae Bonaparte, 1831 - flamingi - Flamingos (wersja: 2022-08-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-20].
1 2 3 4 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-20]. (ang.).
1 2 D. Lepage: Lesser Flamingo Phoeniconaias minor. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-11-20]. (ang.).
1 2 É. GeoffroyÉ.G. Sainte-Hilaire É. GeoffroyÉ.G., Sur une nouvelle espèce fie Phœnicoptère ou Flammant, „Bulletin des sciences”, 1 (13), Paryż 1798, 97–98, fig. 1,2,3 (fr.).
↑ Breeding the Lesser Flamingo Phoeniconaias minor. „The Avicultural Magazine”. 104, 1995.

Bibliografia

David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, Phil Benstead: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 155. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzne

Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Phoeniconaias minor, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[itis2-2] Phoeniconaias, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2014-02-12] (ang.).

[hbwa-3] 1 2 3 4 5 del Hoyo, J., Boesman, P., Garcia, E.F.J. & Kirwan, G.M.: Lesser Flamingo (Phoeniconaias minor). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].

[iucn-4] 1 2 3 4 5 6 Phoeniconaias minor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-5] 1 2 3 4 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phoenicopteridae Bonaparte, 1831 - flamingi - Flamingos (wersja: 2022-08-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-20].

[ioc-6] 1 2 3 4 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-20]. (ang.).

[avibase-7] 1 2 D. Lepage: Lesser Flamingo Phoeniconaias minor. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-11-20]. (ang.).

[oryg-8] 1 2 É. GeoffroyÉ.G. Sainte-Hilaire É. GeoffroyÉ.G., Sur une nouvelle espèce fie Phœnicoptère ou Flammant, „Bulletin des sciences”, 1 (13), Paryż 1798, 97–98, fig. 1,2,3 (fr.).

[9] Breeding the Lesser Flamingo Phoeniconaias minor. „The Avicultural Magazine”. 104, 1995.