Petro Fedoryszyn
Петро Степанович Федоришин
Data i miejsce urodzenia

20 lipca 1949
Biała

Zawód, zajęcie

dziennikarz, redaktor, pedagog, działacz sportowy

Narodowość

ukraińska

Petro Stepanowycz Fedoryszyn (ukr. Петро Степанович Федоришин, ur. 20 lipca 1949 w Białej obok Czortkowa) – ukraiński dziennikarz, redaktor, pedagog, działacz sportowy. Zasłużony dziennikarz Ukrainy (2004). Członek Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy (2015). Kandydat nauk filologicznych (1996), docent (2004). Mistrz sportu ZSRR w sambo (1976), zdobywca czarnego pasa w karate (1990). Laureat Tarnopolskiej Nagrody Obwodowej im. Jarosława Stećki (2013). Honorowy Obywatel Czortkówa (2022).

Życiorys

Absolwent Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Lwowskiego (1976). Od tego czasu pracuje w redakcji tarnopolskiej obwodowej gazety „Wilne żyttia” (obecnie „Wilne żyttia plus”): korespondent, kierownik działu, zastępca redaktora, od 1990 redaktor naczelny. Jednocześnie wykłada literaturę zagraniczną i umiejętności dziennikarskie na Narodowym Uniwersytecie Pedagogicznym im. Wołodymyra Hnatiuka w Tarnopolu, w 2005 współzałożyciel, a w latach 2005–2009 kierownik katedry dziennikarstwa na tej uczelni.

Rezydent Tarnopolskiej Obwodowej Organizacji Wschodnich Sztuk Walki (od 1994). Trener karate klubu sportowego „Spartak” Towarzystwa Sportowego „Ukraina”. Przygotował czterech Mistrzów sportu Ukrainy międzynarodowej klasy w karate, ośmiu Mistrzów sportu Ukrainy w karate i kickboxingu, mistrza Europy O. Łelucha (1996).

Twórczość

Autor wielu książek, materiałów dydaktycznych i artykułów literacko-krytycznych, esejów w zbiorach, prasie regionalnej i ogólnoukraińskiej. Autor książek:

  • Karate-Do dla wszystkich (1989, 1991),
  • Echo wieków (1997),
  • Prasa i państwowość ukraińska (1998),
  • I wielcy mieli pieniądze (1999),
  • Słownik ukraińskich imion pochodzenia biblijnego (2001),
  • W wodach Seretu (2012),
  • Ciężki kożuch, ale swój (2015),
  • Światło i cienie zamków czortkowskich (2019),
  • Tajemnice skarbów Sadowskich (2021).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Федоришин Петро Степанович, [w:] Bohdan Melnyczuk, Тернопільський енциклопедичний словник, Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008, s. 509, ISBN 978-966-528-279-2 [dostęp 2022-05-28] (ukr.).
  2. ↑ Розпорядження голови Тернопільської обласної державної адміністрації та обласної ради від 31.12.2013 року № 666-од/253 «Про присудження обласних премій в галузі культури за підсумками 2012 року».
  3. ↑ Л. Габруський, «Із 500-річчям, Чорткове!»: древнє місто вітали глави Церков, спікер парламенту і воїни з передової // Чортків.City, 5.9.2022.
  4. ↑ Федоришин Петро Степанович [online], Тернопільський національний педагогічний університет ім. В. Гнатюка [dostęp 2022-05-28] (ukr.).
  5. ↑ У водовертях Серету // Федоришин П. С., Тернопіль: ТзОВ «Терно-граф», 2012, 1120 s., іл.
  6. ↑ Важкий кожух, але свій // Федоришин П. С., Тернопіль: ТзОВ «Терно-граф», 2015, 832 s., іл.
  7. ↑ Новий герб, замки, костел та євреї: представили книгу про справжню історію Чорткова (фото) // Терен, 8.6.2019.
  8. ↑ Любомир Габруський, Довгождана подія для Чорткова: другий том книги Петра Федоришина про наше місто побачив світ / Любомир Габруський // Чортків.City, 21.5.2021.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.