Petrel długodzioby
Pterodroma longirostris
(Stejneger, 1893)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

rurkonose

Rodzina

burzykowate

Rodzaj

Pterodroma

Gatunek

petrel długodzioby

Synonimy
  • Aestrelata longirostris Stejneger, 1893
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Petrel długodzioby (Pterodroma longirostris) – gatunek średniej wielkości ptaka oceanicznego z rodziny burzykowatych (Procellariidae). Monotypowy. Narażony na wyginięcie.

Występowanie i biotop

Występuje na rozległym obszarze Pacyfiku, od Japonii do środkowo-zachodniego wybrzeża Ameryki Południowej. Spotykany także daleko od miejsc, gdzie jest powszechnie obserwowany. Gniazduje u środkowych wybrzeży Chile, na wyspie Alejandro Selkirk w archipelagu Juan Fernandez.

Morfologia

Długość ciała około 31 cm. Upierzenie na wierzchu skrzydeł szaro-czarne, spód biały. Głowa i koniec ogona bardziej czarne, pozostałe części wierzchu tułowia i skrzydeł szaro-białe. Brak dymorfizmu płciowego.

Ekologia i zachowanie

Tryb życia

Ptak wędrowny, przystosowany do życia na otwartym oceanie. Stosunkowo niewiele wiadomo na temat tego gatunku.

Pożywienie

Pokarm stanowią przypuszczalnie ryby i inne organizmy morskie.

Lęgi

W okresie lęgowym, który rozpoczyna się w listopadzie, petrele długodziobe wędrują na południe.

Gniazdo

Gniazduje wewnątrz lądu w podziemnych norach, zazwyczaj w towarzystwie petrela wędrownego.

Jaja i pisklęta

Samica składa 1 białe jajo. Pisklę pozostaje w gnieździe przez około 3 miesiące. Młode ptaki po opuszczeniu gniazda rozpraszają się po Pacyfiku, nie powracając w miejsce gniazdowania przez kilka kolejnych lat.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2000 roku uznaje petrela długodziobego za gatunek narażony (VU – Vulnerable); wcześniej, od 1988 roku klasyfikowano go jako gatunek niższego ryzyka/najmniejszej troski (LR/LC – Lower Risk/Least Concern). Liczebność światowej populacji szacowano w 1986 roku na około 131 tysięcy par; według szacunków z lat 2003 i 2004 może ona być niższa. Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na drapieżnictwo ze strony introdukowanych ssaków.

Przypisy

  1. Pterodroma longirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Stejneger's Petrel (Pterodroma longirostris). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-07)]. (ang.).
  3. 1 2 Pterodroma longirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (Wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-06-03].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Petrels, albatrosses. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-06-03]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 David Alderton, Encyklopedia ptaków świata, Warszawa: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 29, ISBN 978-83-8172-650-4 (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.