| Thalassoica antarctica | |||
| (J.F. Gmelin, 1789) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Thalassoica | ||
| Gatunek |
petrel antarktyczny | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
Petrel antarktyczny (Thalassoica antarctica) – gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rodziny burzykowatych (Procellariidae).
- Taksonomia
- Jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju Thalassoica. Nie wyróżnia się podgatunków.
- Nazwa „petrel” pochodzi od imienia Piotra Apostoła i jego nieudanej próby chodzenia po wodzie, opisanej w Ewangelii Mateusza (14, 28–31).
- Morfologia
- Mierzy 43–45 cm. Jego grzbiet, głowa, szyja, pokrywy skrzydłowe, zewnętrzne lotki pierwszego rzędu, dolna krawędź skrzydła oraz końce sterówek są ciemnobrunatne; reszta ciała biała. Dziób i nogi są bardzo ciemne, niemal czarne.
- Występowanie
- Ptak ten jest szeroko rozprzestrzeniony na południowej półkuli od południowych krańców Ameryki Południowej i Australii po Antarktydę. Zasięg jego występowania obejmuje około 77,5 mln km². Kolonie rozrodcze znajdują się wyłącznie na Antarktydzie – na wychodniach na wybrzeżu, przybrzeżnych wyspach, a także w głębi lądu na nunatakach – szczytach wznoszących się ponad powierzchnię lądolodu. Znane są jego kolonie rozrodcze m.in. z Gór Thiela.
- Ekologia i zachowanie
- Żywi się głównie krylem, rybami i drobnymi kałamarnicami, łowionymi zwykle z powierzchni wody. Może atakować również mniejsze pingwiny.
- Gniazduje na wolnych od śniegu i lodu klifach morskich oraz ścianach skalnych. Gniazdo, zbudowane z kamyków i odłamków skał, umieszcza w szczelinie lub zagłębieniu skalnym. Samica składa 1 jajo, które jest wysiadywane na zmianę przez oboje rodziców. Inkubacja trwa około 5 tygodni.
- Status
- Petrel antarktyczny jest klasyfikowany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). W 2004 roku jego populację oceniano na 10–20 mln osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny, gdyż brak dowodów na spadki liczebności.
Przypisy
- ↑ Thalassoica antarctica, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Antarctic Petrel (Thalassoica antarctica). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)]. (ang.).
- 1 2 3 Thalassoica antarctica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (Wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-10].
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-11-17]. (ang.).
- ↑ Etymologia za: Hydrobates, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-17] (ang.), [archiwum].
- ↑ J. A. van Franeker, M. Gavrilo, F. Mehlum, R. R. Veit & E. J. Woehler. Distribution and Abundance of the Antarctic Petrel. „Waterbirds”. 22 (1), s. 14–28, 1999. (ang.).
Bibliografia
- Anna Przybyłowicz, Łukasz Przybyłowicz: Ptaki. Atlas encyklopedyczny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Dragon, 2013. ISBN 978-83-63559-86-1.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagranie głosu. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.