Petar Popović

Petar Popović, 2007
Data i miejsce urodzenia

4 lutego 1959
Orlovat

Obywatelstwo

Jugosławia
Jugosławia
Serbia i Czarnogóra
Serbia

Tytuł szachowy

arcymistrz (1981)

Ranking FIDE

2431

Ranking krajowy FIDE

niesklasyfikowany na liście aktywnych

Petar Popović, cyr. Петар Поповић (ur. 4 lutego 1959 w Orlovacie) – serbski szachista, arcymistrz od 1981 roku.

Kariera szachowa

W latach 80. i do połowy 90. należał do ścisłej czołówki jugosłowiańskich szachistów: czterokrotnie (1986, 1988, 1990, 1994) wystąpił na szachowych olimpiadach, poza tym w roku 1989 w drużynowych mistrzostwach świata (zdobywając dwa medale: srebrny wraz z drużyną oraz brązowy za indywidualny wynik na III szachownicy) oraz w 1992 w drużynowych mistrzostwach Europy. W 1995 zdobył w Nowym Sadzie tytuł indywidualnego mistrza Jugosławii, natomiast w 1991 dogrywkę o złoty medal przegrał z Branko Damljanoviciem. Dwukrotnie uczestniczył w turniejach międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata), najlepszy wynik osiągając w roku 1987 w Suboticy, gdzie zajął X miejsce.

Pierwsze znaczące rezultaty osiągnął w połowie lat 70. Na przełomie 1975 i 1976 roku zajął VIII miejsce w mistrzostwach Europy juniorów w Groningen, natomiast w 1977 podzielił III lokatę w mistrzostwach świata juniorów do lat 20 w Innsbrucku. W kolejnych latach odniósł szereg sukcesów, m.in. w Nowym Sadzie (1981, dz. I m.), Wrocławiu (1981, dz. II m.), Polanicy-Zdroju (1982, memoriał Akiby Rubinsteina, dz. I m. wraz z Lotharem Vogtem), Nowym Sadzie (1982, dz. II m. z Miguelem Quinterosem, za Johnem van der Wielem), Nałęczowie (1984, dz. II m. z Andriejem Sokołowem i Arturem Sygulskim, za Wiktorem Gawrikowem), Nowym Sadzie (1984, dz. II z Andriejem Sokołowem, za Predragiem Nikoliciem), Borze (1985, dz. I m. z Wjaczesławem Ejnhornem), Cannes (1986, dz. II m. wraz z m.in. Wiktorem Korcznojem i Andrásem Adorjánem), Novi Travniku (1987, turniej strefowy, dz. I m. z Draganem Barlovem), Zenicy (1989, I m.), Starym Smokovcu (1991, dz. II m. za Ivanem Sokolovem, wraz z Csabą Horváthem), Wiedniu (1996, memoriał Carla Schlechtera dz. II m. za Iliją Balinowem, wraz z Pavlem Blatnym i Attilą Grószpéterem) oraz w Barze (1997, dz. II wraz z Andriejem Sokołowem, za Ulfem Anderssonem).

Najwyższy ranking w swojej karierze osiągnął 1 lipca 1996 r., z wynikiem 2575 punktów dzielił wówczas 103. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Ljubomirem Ljubojeviciem) wśród jugosłowiańskich szachistów.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.