Perkoz Taczanowskiego
Podiceps taczanowskii
von Berlepsch & Stolzmann, 1894
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

perkozowe

Rodzina

perkozy

Rodzaj

Podiceps

Gatunek

perkoz Taczanowskiego

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Perkoz Taczanowskiego (Podiceps taczanowskii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny perkozów (Podicipedidae). Znany tylko z jednego stanowiska na jeziorze Junín położonym na płaskowyżu w regionie Junín (4080 m n.p.m.) w środkowo-zachodnim Peru. Zagrożony wyginięciem.

Taksonomia
Takson ten opisali naukowo Hans von Berlepsch i Jan Sztolcman w 1894 na łamach czasopisma „Ibis”. Autorzy nadali gatunkowi nazwę Podiceps taczanowskii – na cześć polskiego ornitologa Władysława Taczanowskiego, autora m.in. Ornithology of Peru (1884–86). Nazwa ta obowiązuje do tej pory. Jest to gatunek monotypowy.
Morfologia
Perkoz Taczanowskiego jest gatunkiem nielotnym. Mierzy 33–38 cm długości. Samce są podobne pod względem upierzenia do samic, ale są większe.
Ekologia
Zamieszkuje otwarte wody jeziora. W okresie lęgowym przenosi się na wyspy porośnięte roślinami z gatunku Scirpus [californicus] tatora oraz w zatoczki i kanały porośnięte trzcinami. Gnieździ się w koloniach, w okresach dużej liczebności ryb z rodzaju Orestias w płytkich wodach.
Status, zagrożenia i ochrona
W 1938 był to ptak wyjątkowo liczny, a jeszcze w 1961 populacja prawdopodobnie znacznie przekraczała 1000 osobników. W kolejnych latach nastąpiły jednak gwałtowne spadki liczebności i w 1993 populację szacowano już tylko na około 50 osobników, choć późniejsze badania wykazały, że były to dane zaniżone – uważa się, że od lat 70. do 90. stan populacji pozostawał mniej więcej stabilny na poziomie 250–300 osobników. Obecnie populację na wolności szacuje się na 140–320 dorosłych ptaków, a jej trend uznaje się za lekko spadkowy. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 1994 uznawała perkoza Taczanowskiego za gatunek krytycznie zagrożony (CR – Critically Endangered), w 2020 zmieniono status na zagrożony (EN – Endangered).
Zanieczyszczenie środowiska i zarządzanie wodami z jeziora mają ogromny wpływ na zmniejszanie liczebności populacji tego gatunku. Jezioro Junín zostało uznane za rezerwat narodowy, ponadto w 1996 wyznaczono tu obszar Ramsar, a w 2008 uznano je za ostoję ptaków IBA.

Przypisy

  1. Podiceps taczanowskii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 BirdLife International, Podiceps taczanowskii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-3 [dostęp 2020-12-16] (ang.).
  3. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-07].
  4. 1 2 Hans von Berlepsch & Jean Stolzmann. Description of a New Species of Grebe from Central Peru. „Ibis”. ser. 6, v. 6, s. 109, ryc. IV, 1894. (ang.  łac.).
  5. 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-07-28]. (ang.).
  6. 1 2 N. Bouglouan: Junin Grebe. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-07-28]. (ang.).
  7. 1 2 Species factsheet: Podiceps taczanowskii. BirdLife International, 2021. [dostęp 2021-07-28]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.