Pelophylax cerigensis

	Pelophylax cerigensis
	(Beerli, Hotz, Tunner, Heppich & Uzzell, 1994)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy bezogonowe
Podrząd	Neobatrachia
Rodzina	żabowate
Rodzaj	Pelophylax
Gatunek	Pelophylax cerigensis
Synonimy
	Rana cerigensis Beerli, Hotz, Tunner, Heppich & Uzzell, 1994; Hylarana cerigensis (Beerli, Hotz, Tunner, Heppich & Uzzell, 1994);
	Rana cerigensis Beerli, Hotz, Tunner, Heppich & Uzzell, 1994; Hylarana cerigensis (Beerli, Hotz, Tunner, Heppich & Uzzell, 1994);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; krytycznie zagrożony
	Zasięg występowania

Pelophylax cerigensis – gatunek (lub podgatunek) płaza bezogonowego z rodziny żabowatych występujący endemicznie na greckiej wyspie Karpatos. Pozycja taksonomiczna niepewna. Zasiedla wody stojące lub wolnopłynące i odżywia się bezkręgowcami. Gatunek krytycznie zagrożony (CR), nazywany najbardziej zagrożonym gatunkiem europejskich płazów bezogonowych.

Pozycja taksonomiczna

Niepewna. Portale AmphibiaWeb, Amphibian Species of the World i Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody nadają mu rangę gatunku. Wyniki niektórych badań filogenetycznych sugerują natomiast, że P. cerigensis może stanowić podgatunek Pelophylax bedriagae. Takson ten nie ma rangi gatunku w niektórych spisach europejskich gatunków płazów. Wyniki innych analiz filogenetycznych sugerują, że populacje P. bedriagae zasiedlające grecką wyspę Rodos powinny być w rzeczywistości klasyfikowane jako P. cerigensis.

Wygląd

W dwóch badanych lokalizacjach średni rozmiar osobników tego gatunku wynosił odpowiednio 4,29 i 3,76 cm. Grzbiet jest koloru jasnobrązowego lub oliwkowego, występują brązowe kropki. Brzuch ma kolor kremowy, widoczne szare cętki. Rezonatory samców są szare.

Zasięg występowania i siedlisko

Według internetowej bazy Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody występuje wyłącznie na greckiej wyspie Karpatos, na której spotykany jest w jej północnej części w okolicach wioski Olympos. Występuje w dwóch strumieniach, Argoni i Nati na wysokościach bezwzględnych 200–300 m n.p.m., a zasięg występowania wynosi 4 km². Cała populacja tego gatunku wynosi kilkaset osobników i dochodzi zapewne do migracji między dwiema subpopulacjami (jako że najkrótszy dystans pomiędzy strumieniami wynosi 500 m). Jest to gatunek głównie wodny, zasiedlający wody stojące lub wolnopłynące, w których dochodzi do zapewne do rozrodu i rozwoju kijanek.

Dieta

Płaz ten żywi się bezkręgowcami, głównie chrząszczami, pająkami, równonogami i błonkoskrzydłymi.

Status i ochrona

Takson ten ma status gatunku krytycznie zagrożonego w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych w związku z bardzo niewielkim zasięgiem występowania (4 km²) oraz degradacją jego środowiska naturalnego. Nazywany jest najbardziej zagrożonym gatunkiem płaza bezogonowego Europy. Żabie tej zagraża głównie rolnictwo samozaopatrzeniowe, wycinka drzew, rozwój infrastruktury, skażenie wody działalnością rolną lub turystyczną oraz nadmierne korzystanie z zasobów wodnych na cele rolnicze takie jak pojenie zwierząt hodowlanych.

P. cerigensis znajduje się w załączniku III konwencji berneńskiej oraz załączniku V dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej. Stan populacji monitorowany jest przez władze regionalne Karpatos i rozwijany jest program ochrony gatunkowej mający na celu m.in. przeniesienie osobników tego gatunku w inne dogodne miejsca na wyspie.

Przypisy

↑ Pelophylax cerigensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 IUCN SSC Amphibian Specialist Group, Pelophylax cerigensis (errata version published in 2022), [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2022, wersja 2022-1 [dostęp 2023-02-07] (ang.).
1 2 Pelophylax cerigensis: Karpathos Frog, [w:] AmphibiaWeb [online], University of California, Berkeley, CA, USA, 2017 [dostęp 2023-02-07] .
↑ Darrel R.D.R. Frost Darrel R.D.R., Pelophylax cerigensis (Beerli, Hotz, Tunner, Heppich, and Uzzell, 1994), [w:] Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.1 [online], American Museum of Natural History, New York, USA [dostęp 2023-02-07] (ang.).
↑ P.P. Lymberakis P.P. i inni, Mitochondrial phylogeography of Rana (Pelophylax) populations in the Eastern Mediterranean region, „Molecular Phylogenetics and Evolution”, 44 (1), 2007, s. 115–125, DOI: 10.1016/j.ympev.2007.03.009, ISSN 1055-7903 (ang.).
↑ J.J. Speybroeck J.J. i inni, Species list of the European herpetofauna – 2020 update by the Taxonomic Committee of the Societas Europaea Herpetologica, „Amphibia-Reptilia”, 41 (2), 2020, s. 139–189, DOI: 10.1163/15685381-bja10010 .
↑ Jeroen Speybroeck i inni, Field Guide to the Amphibians & Reptiles of Britain and Europe, Bloomsbury Publishing Plc, 2016, s. 192, ISBN 978-1-4729-7042-8.
1 2 E.E. Toli E.E. i inni, New insights on the phylogenetic position and population genetic structure of the Critically Endangered Karpathos marsh frog Pelophylax cerigensis (Amphibia: Anura: Ranidae), „Acta Herpetologica”, 13 (2), 2018, s. 117–123, DOI: 10.13128/Acta_Herpetol-23189 .
1 2 P. Pafilis, G. Kapsalas, P. Lymberakis, D. Protopappas, K. Sotiropoulos. Diet composition of the Karpathos marsh frog (Pelophylax cerigensis): what does the most endangered frog in Europe eat?. „Animal Biodiversity and Conservation”. 42, s. 1–8, 2019. DOI: 10.32800/abc.2018.42.0001.
↑ P.P. Lymberakis P.P. i inni, The Amphibians and Reptiles of the Aegean Sea, [w:] Biogeography and Biodiversity of the Aegean. In honour of Prof. Moysis Mylonas, Nikozja, Cypr: Broken Hill Publishers Ltd, 2018, s. 169–189, ISBN 978-9925-563-78-4 (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Pelophylax cerigensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 IUCN SSC Amphibian Specialist Group, Pelophylax cerigensis (errata version published in 2022), [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2022, wersja 2022-1 [dostęp 2023-02-07] (ang.).

[:0-3] 1 2 Pelophylax cerigensis: Karpathos Frog, [w:] AmphibiaWeb [online], University of California, Berkeley, CA, USA, 2017 [dostęp 2023-02-07] .

[4] Darrel R.D.R. Frost Darrel R.D.R., Pelophylax cerigensis (Beerli, Hotz, Tunner, Heppich, and Uzzell, 1994), [w:] Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.1 [online], American Museum of Natural History, New York, USA [dostęp 2023-02-07] (ang.).

[5] P.P. Lymberakis P.P. i inni, Mitochondrial phylogeography of Rana (Pelophylax) populations in the Eastern Mediterranean region, „Molecular Phylogenetics and Evolution”, 44 (1), 2007, s. 115–125, DOI: 10.1016/j.ympev.2007.03.009, ISSN 1055-7903 (ang.).

[6] J.J. Speybroeck J.J. i inni, Species list of the European herpetofauna – 2020 update by the Taxonomic Committee of the Societas Europaea Herpetologica, „Amphibia-Reptilia”, 41 (2), 2020, s. 139–189, DOI: 10.1163/15685381-bja10010 .

[7] Jeroen Speybroeck i inni, Field Guide to the Amphibians & Reptiles of Britain and Europe, Bloomsbury Publishing Plc, 2016, s. 192, ISBN 978-1-4729-7042-8.

[:2-8] 1 2 E.E. Toli E.E. i inni, New insights on the phylogenetic position and population genetic structure of the Critically Endangered Karpathos marsh frog Pelophylax cerigensis (Amphibia: Anura: Ranidae), „Acta Herpetologica”, 13 (2), 2018, s. 117–123, DOI: 10.13128/Acta_Herpetol-23189 .

[:3-9] 1 2 P. Pafilis, G. Kapsalas, P. Lymberakis, D. Protopappas, K. Sotiropoulos. Diet composition of the Karpathos marsh frog (Pelophylax cerigensis): what does the most endangered frog in Europe eat?. „Animal Biodiversity and Conservation”. 42, s. 1–8, 2019. DOI: 10.32800/abc.2018.42.0001.

[10] P.P. Lymberakis P.P. i inni, The Amphibians and Reptiles of the Aegean Sea, [w:] Biogeography and Biodiversity of the Aegean. In honour of Prof. Moysis Mylonas, Nikozja, Cypr: Broken Hill Publishers Ltd, 2018, s. 169–189, ISBN 978-9925-563-78-4 (ang.).