Paweł Moczydłowski
pułkownik Służby Więziennej
Data i miejsce urodzenia

8 września 1953
Gostynin

Przebieg służby
Lata służby

1990–1994

Formacja

Służba Więzienna

Stanowiska

dyrektor Centralnego Zarządu Zakładów Karnych

Późniejsza praca

doktor nauk społecznych

Odznaczenia

Paweł Janusz Moczydłowski (ur. 8 września 1953 w Gostyninie) – polski socjolog, kryminolog, publicysta i urzędnik państwowy, pułkownik Służby Więziennej. W latach 1990–1994 kierował Centralnym Zarządem Zakładów Karnych w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Życiorys

Ukończył studia w zakresie nauk społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. W 1987 uzyskał w Instytucie Socjologii UW stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. „Drugie życie” w instytucjach totalnych: o sposobach wglądu w sekrety stosunków międzyludzkich (promotorem był Jacek Kurczewski).

W latach 1977–2001 pracował w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji, a następnie w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. W latach 80. był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. W 2002 został wykładowcą w Szkole Wyższej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej.

Od 1990 do 1994 zajmował stanowisko dyrektora generalnego i dyrektora Centralnego Zarządu Zakładów Karnych w randze pułkownika Służby Więziennej. Zasiadał w Zespole Doradczym ds. Reformy Systemu Bezpieczeństwa Państwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1990) oraz w Komisji ds. Reformy Prawa Karnego w Ministerstwie Sprawiedliwości (1991). Był także doradcą w Kancelarii Prezydenta RP w okresie prezydentury Lecha Wałęsy (1995).

Od 1995 działa w sektorze pozarządowym. W latach 1995–1999 stał na czele Stowarzyszenia Penitencjarnego „Patronat”. Zasiadał także w radzie politycznej Ruchu Stu. Od 2000 prowadzi własną działalność konsultingową. Współpracował z Open Society Institute jako ekspert ds. więziennictwa w postkomunistycznych krajach azjatyckich: Azerbejdżanie (1999), Mongolii (2000), Tadżykistanie (2000–2001), Kirgistanie (2000–2004) i Gruzji (2000–2004). Prowadził również badania w wielu krajach Europy, Azji i obu Ameryk.

Odznaczenia

W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Publikacje

  • Protesty zbiorowe w zakładach karnych, Warszawa 1986
  • „Drugie życie” w instytucji totalnej, Warszawa 1988
  • Collective Protests in Penal Institutions, Oslo 1990 (współautor)
  • Drugie życie więźnia, Opole 1991, Warszawa 2002
  • The Hidden Life of Polish Prisons, Bloomington 1992
  • Kariera strachu. Bezpieczeństwo publiczne w Polsce, Warszawa 2004

Przypisy

  1. ↑ Who is who w Polsce. Wyd. I. Zug: Hübners blaues Who is who, 2002, s. 1319. ISBN 3-7290-0034-9.
  2. ↑ Doktoraty. Prace doktorskie z socjologii. Instytut Socjologii UW. [dostęp 2011-06-03].
  3. ↑ Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0. [dostęp 2015-10-09].
  4. ↑ Rada polityczna Ruchu 100. ruch100.org.pl. [dostęp 2011-12-30].
  5. ↑ M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780
  6. ↑ Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2011-06-03].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.