Paweł Kamasa
Data i miejsce urodzenia

17 marca 1963
Warszawa

Zawód, zajęcie

pianista, pedagog

Paweł Kamasa (ur. 17 marca 1963 w Warszawie) – polski pianista i pedagog.

Wykształcenie

Urodzony w rodzinie muzyków w Warszawie, w wieku 5 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie u Elżbiety Małanicz-Onoszko oraz na skrzypcach u swego ojca Stefana Kamasy. Do 15 roku życia kontynuował grę na skrzypcach pod kierunkiem Artura Paciorkiewicza, prof. Zenona Bąkowskiego oraz Ewy Kollesińskiej-Marczyk. Po uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem w Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego (dziś Zespół Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie) w klasie fortepianu Jana Wobożila udał się na dalsze studia do USA, gdzie został przyjęty w poczet studentów Curtis Institute of Music w Filadelfii w klasie Jorge Boleta wraz z nagrodą Baldwin Piano Company. Okoliczności związane z ogłoszeniem w Polsce stanu wojennego w 1981 roku zmusiły go do powrotu do Europy, gdzie jako stypendysta miasta Bazylei („Stipendium für ausserordentlich Begabte“) kontynuował naukę w klasie mistrzowskiej Rudolfa Buchbindera w Musikakademie Basel (dziś Hochschule für Musik Basel), uzyskując w 1986 roku dyplom solistyczny (Solistendiplom). Wygrywając w drodze konkursów stypendia Kiefer-Hablitzel-Studienpreis w Bernie oraz stypendium Koncernu Migros w Zurychu („Kulturprozent“), uzupełniał swoje studia u Harry Datynera w Genewie oraz w Schola Cantorum Basiliensis, gdzie pod okiem Rolfa Junghannsa studiował grę na historycznych instrumentach klawiszowych.

Działalność koncertowa

Od czasu swego debiutu na festiwalu Kissinger Sommer w 1987 roku, gdzie wystąpił u boku takich artystów jak Radu Lupu, Marylin Horne czy Bella Dawidowicz, koncertuje na estradach m.in. Salle Gaveau w Paryżu, Tonhalle Zürich, Filharmonii Narodowej w Warszawie i Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w Moskwie. Występował jako solista pod batutą dyrygentów takich jak Jan Krenz, Eivind Gullberg Jensen, Tadeusz Wojciechowski, Marek Pijarowski, Wojciech Michniewski, Tomasz Bugaj, Wilfried Boettcher, Karol Teutsch. Jest także gościem festiwali w Europie Zachodniej (Saint-Savin, Chateauneuf-du-Pape, Genewa, Thun, Musikwoche Braunwald, Music meets Art Goslar) oraz w kraju (festiwale chopinowskie w Warszawie i w Antoninie, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Mistrzowskie Wieczory i Bravo Maestro! w Kąśnej, Wieczory w Arsenale Wrocław, Festiwal Gwiazd FORTEpiano w Toruniu, festiwal Filharmonii Łódzkiej Kolory Polski). W Roku Chopinowskim 1999 brał udział jako jedyny polski pianista obok m.in. Konstantina Szczerbakowa, Frederica Chiu, Abdela Rahman El Bacha i Gergely Boganyi w wykonaniu Dzieł Wszystkich Fryderyka Chopina w ramach Festival Evian we Francji. Uczestniczył w prawykonaniu Tria „Cradle Song” Hanny Kulenty na monachijskim Biennale '94, był pierwszym wykonawcą zadedykowanego mu cyklu „Musique polyphonique” Czesława Gładkowskiego na festiwalu Jazz à Mulhouse '95 w Miluzie. Ma na swoim koncie pierwsze w Paryżu publiczne wykonanie kompletu Mazurków Karola Szymanowskiego (1994). Jego nagranie tych utworów dla monachijskiej wytwórni KOCH/Schwann zostało nagrodzone "Critic’s Choice Award '98" brytyjskiego magazynu Gramophone („a pianist of outstanding poetry, one of the finest piano recordings of recent years“).

Kameralistyka

Stałym elementem aktywności artystycznej Pawła Kamasy jest kameralistyka. Jeszcze jako uczeń Liceum Muzycznego w 1978 roku został wybrany w drodze przesłuchań jako oficjalny pianista towarzyszący polskiej ekipie na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Budapeszcie (kategorie skrzypce/altówka). W 1983 roku – w 150. rocznicę urodzin Johannesa Brahmsa – objął kierownictwo artystyczne Festiwalu Brahmsowskiego w Zurychu i Bazylei, gdzie wspólnie z zaprzyjaźnionymi muzykami z Niemiec, Polski, Szkocji, Australii i USA wykonywał dzieła kameralistyki fortepianowej kompozytora. Od wielu lat partneruje swojemu ojcu, altowioliście Stefanowi Kamasie, występuje z instrumentalistami w Europie Zachodniej oraz z artystami w kraju (m.in. Bartłomiej Nizioł, Piotr Pławner, Jakub Jakowicz, Krzysztof Jakowicz, Jan Stanienda, Konstanty Kulka, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Piotr Hausenplas, Tomasz Strahl); współpracuje także z Arlequin Ensemble (soliści Tonhalle Orchester Zürich i Orchestre de la Suisse Romande Genève), kwartetami Amati, Wilanów oraz rezydującym w Hannowerze Szymanowski String Quartet.

Projekty

Obok nagrań płytowych dla wytwórni Koch International oraz Radiowej Agencji Fonograficznej Polskiego Radia artysta dokonał szeregu rejestracji dla europejskich rozgłośni radiowych i telewizyjnych. Wspólnie z aktorem Andrzejem Szczepkowskim zarejestrował w 1994 roku dla TVP Polonia program „Posiady w Atmie” poświęcony Mazurkom Karola Szymanowskiego i Balladom Emila Zegadłowicza. W 2014 roku nakładem wydawnictwa DUX ukazał się album z kompletem ostatnich opusów fortepianowych 116 – 119 Johannesa Brahmsa. Utworom tym, wraz z listami Klary Schumann do kompozytora w polskim tłumaczeniu pianisty, poświęcony jest także autorski spektakl kameralny „Listy pisane muzyką”, realizowany wspólnie z aktorką Teresą Budzisz-Krzyżanowską. Premierowe prezentacje tego projektu w języku oryginału („Musik der Briefe”) z udziałem niemieckiej aktorki Sibylle Hellmann odbyły się w 2012 roku w miastach północnych Niemiec. W sezonie 2008/2009 Paweł Kamasa sprawował opiekę artystyczną nad nowym cyklem koncertowym „Muzyczny Salon Podkowy”, był także inicjatorem, autorem koncepcji programowej i dyrektorem artystycznym międzynarodowego festiwalu pianistycznego „Chopin – Inspiracje. 1810 – 2010”, który odbył się w Roku Chopinowskim 2010 w historycznym Pałacyku-Kasyno w podwarszawskiej Podkowie Leśnej i gościł pianistów jak Piers Lane, Martin Roscoe, Magdalena Lisak i Marina Baranova.

Działalność dydaktyczna

Owoce aktywności Paweł Kamasa przekazuje w ramach swojej działalności pedagogicznej. W latach 1997–2000 prowadził klasę fortepianu i kameralistyki w Konserwatorium Schaffhausen w Szwajcarii, w roku akademickim 2012/13 wykładał w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, współpracuje także z Zespołem Szkół Muzycznych nr 1 „Miodowa” w Warszawie. W 2007 roku występował w Lambrecht Auditorium w Kapsztadzie i na University of South Africa w Pretorii, gdzie m.in. w formie komentowanych recitali – lecture recitals – prezentował Mazurki Chopina i Szymanowskiego. Jest gościem kursów mistrzowskich w kraju i zagranicą.

Publikacje

Płyty Dane dot. publikacji
Johannes Brahms – The Late Piano Works op. 116 – 119 (2CD)
  • Data: 2014
  • Wydawca: Dux Recording Producers Poland
Karol Szymanowski – Mazurki op. 50 & 62 (1CD)
  • Data: 1996
  • Wydawca: Koch Schwann
Johannes Brahms – Sonaty op. 120 nos. 1 & 2, Scherzo z Sonaty FAE (3CD)
  • Data: 2006
  • Wydawca: Radiowa Agencja Fonograficzna Polskiego Radia S.A
Cykl artykułów
Paweł Kamasa – z listów Johannesa Brahmsa o Schumannie (cykl artykułów)
  • Data: 2006
  • Wydawca: „Ruch Muzyczny”

Przypisy

  1. ↑ Pianista Jorge Bolet.
  2. ↑ Nagroda Baldwin Piano Company. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-30)]. (ang.).
  3. ↑ Pianista Rudolf Buchbinder. (ang.).
  4. ↑ Hochschule für Musik Basel. (niem.).
  5. ↑ Konkurs stypendialny w Bernie. (ang.).
  6. ↑ Schola Cantorum Basiliensis. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (niem.).
  7. ↑ Klawesynista Rolf Junghanns. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]. (niem.).
  8. ↑ Festiwal Kissinger Sommer. (niem.).
  9. ↑ Salle Gaveau w Paryżu. (fr.).
  10. ↑ Tonhalle Zürich. (niem.).
  11. ↑ Dyrygent Eivind Gullberg Jensen. (ang.).
  12. ↑ Festiwal Schlosskonzerte Thun. (niem.).
  13. ↑ Festiwal w Braunwald. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-01)]. (niem.).
  14. ↑ Festiwal w Goslar. (niem.).
  15. ↑ Festiwal w Antoninie. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-06)].
  16. ↑ Festiwal w Słupsku. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-14)].
  17. ↑ Centrum Paderewskiego Tarnów – Kąśna Dolna.
  18. ↑ Festiwal Wieczory w Arsenale Wrocław.
  19. ↑ Festiwal Filharmonii Łódzkiej. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-14)].
  20. ↑ Monachijskie Biennale. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-21)]. (niem.).
  21. ↑ Brytyjski magazyn Gramophone. (ang.).
  22. ↑ Arlequin Ensemble. (ang.).
  23. ↑ Szymanowski String Quartet. (ang.).
  24. ↑ Wydawnictwo muzyczne DUX.
  25. ↑ Listy pisane muzyką.
  26. ↑ Musik der Briefe.
  27. ↑ Festiwal Pianistyczny „Chopin – Inspiracje. 1810 – 2010”.
  28. ↑ Pałacyk Kasyno w Podkowie Leśnej. [dostęp 2017-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-03)].
  29. ↑ Zespół Szkół Muzycznych nr 1 w Warszawie.
  30. ↑ Centrum muzyczne Hugo Lambrechts w Kapsztadzie. (ang.).
  31. ↑ Uniwersytet University of South Africa. (ang.).
  32. ↑ Paweł Kamasa, Johannes Brahms – The Late Piano Works op. 116 – 119. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-30)].
  33. ↑ Pawel Kamasa and Johannes Brahms – Brahms: Late Piano Works, Op. 116-119.
  34. ↑ Pawel Kamasa, Karol Szymanowski Mazurki op. 50 & 62.
  35. ↑ Karol Szymanowski and Pawel Kamasa – Polish Piano Master.
  36. ↑ Radiowa Agencja Fonograficzna Polskiego Radia 2006.
  37. ↑ Ruch Muzyczny 2006.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.