Paweł Grabowski

mal. Jan Chrzciciel Lampi (starszy), 1790

Oksza
Rodzina

Grabowscy herbu Oksza

Data urodzenia

1759

Data i miejsce śmierci

4 listopada 1794(?)
Warszawa

Ojciec

Jan Jerzy Grabowski

Matka

Joanna Gruszczyńska

Żona

Ludwika Tyzenhauz

Odznaczenia

Paweł Ignacy Grabowski herbu Oksza (ur. 1759, zm. 4 listopada 1794? w Warszawie) – generał lejtnant wojsk litewskich, generał-komendant wojsk litewskich, starosta wołkowyski.

Życiorys

Był synem Jana Jerzego, i Joanny z Gruszczyńskich, generała wojsk koronnych i jazdy litewskiej. Oboje rodzice byli wyznania ewangelicko-reformowanego (kalwińskiego).

W 1771 wraz z bratem Stefanem Kazimierzem wstąpił do korpusu kadetów w Warszawie, gdzie przebywał do 1775. W 1781 został członkiem loży masońskiej Dobry Pasterz. W 1784 mianowany generałem inspektorem wojska litewskiego oraz starostą wołkowyskim. Był oficerem wojska francuskiego, następnie podpułkownikiem i pułkownikiem 5. regimentu piechoty litewskiej (1789). Poseł na sejm 1784 roku oraz na Sejm Czteroletni. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy Rządowej. Był członkiem Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. Był posłem na Sejm Czteroletni w 1788 roku z powiatu wołkowyskiego. W 1789 otrzymał Order Świętego Stanisława. Walczył w stopniu generała w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 dowodząc 3. regimentem pieszym litewskim. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari.

W powstaniu kościuszkowskim otrzymał 16 maja 1794 patent generała lejtnanta. Dowodził 5. regimentem litewskim, a następnie dywizją litewską (jedną z trzech istniejących). 26 czerwca wziął udział w przegranej bitwie pod Sołami. Do 30 czerwca jego zgrupowanie znajdowało się w korpusie gen. Antoniego Chlewińskiego, później połączył się wraz z Chlewińskim z Dywizją Karola Sierakowskiego. 5 sierpnia objął samodzielne dowództwo dywizji na Polesiu. Na początku sierpnia 1794 był tymczasowym dowódcą obrony Wilna, a po upadku powstania na Litwie organizował armię litewską w okolicach Bielska. Następnie dowodził dywizją w ramach korpusu Mokronowskiego. Zginął prawdopodobnie 4 listopada 1794 w czasie rosyjskiego szturmu Pragi, jednak według informacji króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego, 8 marca 1795 złożył przysięgę wierności Nikołajowi Repninowi.

Z małżeństwa z Ludwiką z Tyzenhauzów nie pozostawił potomstwa. Jego brat Jerzy Franciszek także był generałem powstania kościuszkowskiego.

Przypisy

  1. ↑ Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998, s. 162.
  2. 1 2 3 A. Boniecki, Herbarz polski. T. 7: Grabowscy - Hulkiewiczowie, Warszawa 1904, s. 10.
  3. ↑ S. Herbst, Grabowski Paweł, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960-1961, s. 506.
  4. ↑ S. Herbst, Grabowski Paweł, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960-1961, s. 506–507.
  5. 1 2 3 S. Herbst, Grabowski Paweł, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960-1961, s. 507.
  6. ↑ Bronisław Dembiński, W przededniu 3-maja 1791 roku, w: Tygodnik Ilustrowany, nr 1 13 stycznia 1906 roku, s. 10.
  7. ↑ Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 326.
  8. ↑ Krzysztof Filipow, Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 18.
  9. ↑ A. Boniecki, Herbarz polski. T. 7: Grabowscy - Hulkiewiczowie, Warszawa 1904, s. 11.
  10. ↑ A. Boniecki, Herbarz polski. T. 7: Grabowscy - Hulkiewiczowie, Warszawa 1904, s. 10–11.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.