Paweł Budzik

Paweł Budzik (przed 1934)
major administracji
Data i miejsce urodzenia

29 czerwca 1892
Nowa Jastrząbka

Data i miejsce śmierci

26 września 1939
Giżyce

Przebieg służby
Lata służby

1914–1939

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich

Stanowiska

zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Paweł Budzik (ur. 29 czerwca 1892 w Nowej Jastrząbce, zm. 26 września 1939 w Giżycach) – major administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 29 czerwca 1892 w Nowej Jastrząbce, w ówczesnym powiecie tarnowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Anny z Zazów. W 1904, po ukończeniu szkoły powszechnej, rozpoczął naukę w gimnazjum w Tarnowie. Później rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na studiach wstąpił do Związku Strzeleckiego (1911).

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym internowany w Szczypiornie przez Austriaków, a następnie w obozie w Marmarosz Sighet.

Ukończył szkołę oficerską. Walczył pod rozkazami ppor. Stanisława Królickiego, późniejszego dowódcy 7 pułku strzelców konnych. W czasie wojny z bolszewikami walczył w 11 pułku ułanów.

W 1922 rozpoczął służbę w 27 pułku ułanów w Nieświeżu. Dał się wówczas poznać jako działacz oświatowy organizujący w wojsku, w ramach Macierzy Szkolnej, biblioteki w Nieświeżu i Białym Krzyżu. W 1930 ukończył kurs oficerów sztabowych w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W marcu 1931 został przeniesiony do 7 pułku strzelców konnych w Poznaniu, w który zajmował stanowisko dowódcy szwadronu liniowego, a następnie dowódcy szwadronu zapasowego. Obowiązki dowódcy szwadronu zapasowego łączył z funkcją komendanta Rejonu Przysposobienia Wojskowego Konnego. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 17. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.

24 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji niejawnej, objął stanowisko kwatermistrza pułku. Na tym stanowisku rozpoczął kampanię wrześniową 1939. 9 września został zastępcą dowódcy pułku, a 14 września 1939 został ciężko ranny w walkach pod Wolą Zbrożkową i Brochowem. 26 września zmarł z ran i został pochowany w Giżycach.

3 września 1923 ożenił się z nauczycielką Anną (Hanną) Wołkow (ur. 2 lutego 1902 w Mińsku).

Awanse

  • podporucznik – 1919
  • porucznik – 1920
  • rotmistrz – 1922 – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 VII 1919 (w 1928 zajmował 11 lokatę, a w 1932 – 5 lokatę w korpusie oficerów zawodowych kawalerii)

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Nazwisko mjr. Pawła Budzika widnieje na tablicy pamiątkowej na kościele św. Rocha i św. Jana Chrzciciela w Brochowie oraz na pomniku ku czci poległych żołnierzy 7 pułku strzelców konnych na poznańskiej Cytadeli.

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 22.
  3. 1 2 Szacherski 1968 ↓, s. 304.
  4. ↑ Kartoteka ↓, na karcie meldunkowej nazwisko rodowe matki zapisano w innym brzmieniu (Graźów?), a jako miejsce urodzenia majora Budzika podano „Jastrzębie” w powiecie tarnowskim.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 316, 346.
  6. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 40, 78.
  7. 1 2 3 4 Szacherski 1968 ↓, s. 305.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931, s. 104.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 147, 661.
  10. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 714-715.
  11. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 477.
  12. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 288.
  13. ↑ Szacherski 1968 ↓, s. 41.
  14. ↑ Kartoteka ↓, na karcie meldunkowej zapisano imię Hanna.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 111.
  16. ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 365.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 147.
  19. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921, s. 1211.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 56.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 692.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 26.
  24. ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 316.
  26. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto.
  27. ↑ Paweł Budzik (ur. 29 czerwca 1892 w Jastrząbce Nowej, pow. Tarnów, zm. 26 września 1939 w Giżycach) – major kawalerii. [online], Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2022-05-21] (pol.).
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929, s. 365.

Bibliografia

  • Budzik Paweł. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.2-200 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-14].
  • Budzik Paweł. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.81-7695 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-14].
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik oficerów kawalerii. Warszawa: Przegląd Kawaleryjski, 1930.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Zbigniew Szacherski: Wierni przysiędze. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1968.
  • Piotr Bauer, Bogusław Polak: Armia „Poznań” w wojnie obronnej 1939. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1983. ISBN 83-210-0385-0.
  • redakcja Bogusław Polak, Lance do boju, Krajowa Agencja Wydawnicza Poznań 1986.
  • Czesław Knoll, Olgierd Matuszewski, Wielkopolska Brygada Kawalerii, Krajowa Agencja Wydawnicza, Poznań 1988.
  • Roman Abraham, Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1990, wyd. II popr., ISBN 83-11-07712-6.
  • Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
  • J.S.Tym, 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich, Wydawnictwo AJAX 1999.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
  • Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2021-08-11].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.