Pavol Žigo (ur. 25 kwietnia 1953 w Łuczeńcu) – słowacki językoznawca. Specjalizuje się w dialektologii, językoznawstwie porównawczym oraz w problematyce pochodzenia i rozwoju słowackiego języka literackiego.

Życiorys

W latach 1972–1977 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie, w latach 1975–1976 na Tbiliskim Uniwersytecie Państwowym (język słowacki – język rosyjski – język gruziński). W 1980 r. uzyskał „mały doktorat” (PhDr.), w 1984 r. uzyskał stopień kandydata nauk, a w 1988 r. został mianowany docentem. W 1998 r. otrzymał profesurę. W 1977 r. został zatrudniony w Katedrze Języka Słowackiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego.

Zajmował się wieloma projektami międzynarodowymi; na swoim koncie ma liczne pobyty studyjne, badawcze i dydaktyczne za granicą (Gruzja, Rosja, Austria, Węgry). Autor artykułów językoznawczych i monografii. Polożyl zasługi na polu dialektologii słowiańskiej w ramach grantu koordynowanego przez Międzynarodowy Komitet Slawistów (projekt Słowiański atlas językowy). Pracował także nad projektami Dejiny spisovnej slovenčiny, Princípy stavby vývinu a fungovania jazyka i Kategória času v jazyku.

Jest członkiem Komisji Dialektologicznej przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów, Słowackiego Towarzystwa Językoznawczego przy Słowackiej Akademii Nauk (pełnił funkcję wiceprzewodniczącego; również jako członek jego komitetu); był członkiem agencji grantowej VEGA. Czlonek Słowackiej Komisji Onomastycznej.

Nagrody i wyróżnienia

• Medal pamiątkowy Uniwersytetu P. J. Šafárika
• Medal pamiątkowy Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Karola
• Srebrny medal Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Karola

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Pavol Žigo. Instytut Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra. (słow.).