Paula Ollendorff (ur. 18 maja 1860 w Kostomłotach, zm. 15 grudnia 1938 w Jerozolimie) – niemiecka nauczycielka żydowskiego pochodzenia, pierwsza w historii Niemiec kobieta radna, zasiadała w radzie miasta Wrocław z ramienia Niemieckiej Partii Demokratycznej.

Życiorys

Była córką żydowskiego biznesmena Hermanna Ollendorffa. Uczyła się we Wrocławiu. Skończyła seminarium nauczycielskie Berty Lindner w Berlinie. Pracowała jako nauczycielka we Wrocławiu, Berlinie, Budapeszcie i Londynie.

Mąż Isidor był znanym działaczem społecznym i prawnikiem. We Wrocławiu prowadził kancelarię adwokacką. W latach 1890–1911 był radnym miejskim.

Miała opinię znakomitej organizatorki. Otrzymała tytuł honorowego starszego gminy żydowskiej. Założyła m.in. dom dla nieślubnych dzieci i szkołę gospodarstwa wiejskiego. Jej staraniem zbudowano wrocławski Oddział Żydowskiego Związku Kobiet, dla którego przez wiele lat prowadziła przedszkole i żłobek. Zainspirowała powstanie Żydowskiego Domu Dziecka we Flinsbergu i Żydowskiego Domu Praktykanta. Przyczyniła się do powstania Żydowskiego Urzędu Opieki Społecznej we Wrocławiu.

W 1918, w wieku 59 lat, jako pierwsza kobieta w Niemczech, wygrała wybory do rady miasta Wrocław. Kandydowała z ramienia Niemieckiej Partii Demokratycznej.

W 1937 wyemigrowała do Palestyny.

Upamiętnienie

Na Starym Cmentarzu Żydowskim we Wrocławiu przy ul. Ślężnej można znaleźć jej symboliczną tablicę nagrobną.

Od 2004 we Wrocławiu działa fundacja jej imienia. Celem jest poznawanie i upowszechnianie dziedzictwa duchowego i materialnego żydów w Polsce i na świecie oraz krzewienie zrozumienia, tolerancji, szacunku i współpracy ludzi różnych kultur i religii.

W 2018 była jedną z kandydatek na patronkę ulicy we Wrocławiu.

Przypisy