Patryk O’Brien de Lacy

Patryk O’Brien de Lacy w mundurze armii rosyjskiej
pułkownik broni pancernych
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1888
Augustówek

Data śmierci

15 października 1964

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych

Stanowiska

kierownik biura

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Patryk O’Brien de Lacy (ur. 5 sierpnia 1888 w Augustówku, zm. 15 października 1964) – pułkownik broni pancernych Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 5 sierpnia 1888 w majątku Augustówek, w ówczesnym powiecie grodzieńskim guberni grodzieńskiej, w rodzinie Aleksandra i Gabrieli z Radowickich. Był bratem Terencjusza (1885–1932), tytularnego pułkownika kawalerii Wojska Polskiego, i Maurycego (1891–1978), działacza społecznego.

1909 ukończył gimnazjum w Grodnie. Był absolwentem wydziału fizyko-matematycznego Uniwersytetu Petersburskiego. Służył w Armii Imperium Rosyjskiego, z której wystąpił w 1917 w stopniu podporucznika saperów. Następnie został adiutantem generała Józefa Dowbora-Muśnickiego w I Korpusie Polskim w Rosji.

W 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 54. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a jego oddziałem macierzystym był 7 pułk saperów wielkopolskich w Poznaniu. W 1923 kierował pracami jednego z wydziałów Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając oficerem nadetatowym 7 pułku saperów wielkopolskich. W październiku 1924 został przeniesiony do Batalionu Maszynowego w Nowym Dworze Mazowieckim na stanowisko dowódcy batalionu. Batalionem dowodził do października 1926. W 1928 pełnił służbę w Centralnej Składnicy Inżynieryjnej, pozostając na ewidencji batalionu elektrotechnicznego. 23 stycznia 1929 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 1. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Następnie kierował Wojskowym Zakładem Zaopatrzenia Inżynierii w Warszawie. W kwietniu 1933 został przeniesiony z Kierownictwa Zaopatrzenia Technicznego do Wojskowego Instytutu Badań Inżynierii na stanowisko kierownika. Z dniem 1 grudnia 1934 został przeniesiony do Biura Badań Technicznych Broni Pancernych w Warszawie na stanowisko kierownika biura. Od stycznia 1932 do grudnia 1937 obowiązki służbowe łączył z funkcją redaktora naczelnego „Przeglądu Wojskowo-Technicznego”. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 1. lokatą w korpusie oficerów broni pancernych (grupa liniowa).

W 1939 – niedługo przed wybuchem II wojny światowej – został przeniesiony wraz z BBTBr.Panc. do Pińska. Po 17 września i agresji ZSRR na Polskę przedostał się do Rumunii, a tam trafił do obozu dla internowanych. W lutym 1941 został wydany Niemcom. Umieszczono go w oflagu VI B pod Dössel (obecnie dzielnica Warburga), gdzie przebywał do wyzwolenia obozu przez US Army w kwietniu 1945.

30 lutego 1924 ożenił się z Marią z Duszyńskich, z którą miał syna Hugona (1925–1958) i córkę Margaret (ur. 1928), autorkę wspomnień Dzikie gęsi z Zielonej Wyspy.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ „Życie Warszawy”, Nr 251, 18–19 października 1964, s. 12.
  2. 1 2 3 4 5 Łoza 1938 ↓, s. 530.
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  4. ↑ Echa Polesia – Joanna Sypuła-Gliwa, Dzikie gęsi z Zielonej Wyspy (pol.) [dostęp 2011-11-15]
  5. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 230 tu podano, że urodził się 22 lipca 1888.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 20, 886, 906.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 9 października 1924, s. 582.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 819, 828.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582, 592.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929, s. 4.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 248, 840.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 86.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 267.
  14. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 499.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 418.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 231.
  17. ↑ Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej - Hugo O’Brien de Lacy (pol.) [dostęp 2011-11-15]
  18. ↑ M.P. z 1931 r. nr 167, poz. 198.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 11 listopada 1932, s. 380.
  20. ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 359.
  22. ↑ Łoza 1938 ↓, s. 530, tu błędnie krzyż oficerski.
  23. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-11-14].
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 kwietnia 1922, s. 251.
  25. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937, s. 2.
  27. ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 58.
  29. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 4.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1933, s. 298.
  31. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.