| Państwo | |
|---|---|
| Lider |
m.in. John St. John, Clinton Fisk, John Bidwell, Silas Swallow, Eugene Chafin, Frank Hanly |
| Data założenia |
1869 |
| Ideologia polityczna | |
Partia Prohibicji (ang. Prohibition Party) – istniejąca partia polityczna w Stanach Zjednoczonych, działająca od początku lat 70. XIX wieku.
Historia
Ruch trzeźwości w Stanach Zjednoczonych pojawił się w latach 20. XIX wieku. W kolejnej dekadzie miało miejsce odrodzenie religijne, zgodne z duchem kalwinizmu, co sprzyjało abstynencji. Jednakże masowy napływ imigrantów z Irlandii i Prus spowodował, że ruch ten znacznie przybrał i w połowie XIX wieku zawierał sojusze z partiami politycznymi, takimi jak: Partia Wigów, Partia Wolności, Partia Wolnej Ziemi i Partia Nic Niewiedzących. Do 1855 roku 13 stanów wprowadziło prawo prohibicyjne. Mimo tego w czasie wojny secesyjnej i po jej zakończeniu powstawało coraz więcej barów i zajazdów, w których sprzedawano alkohol. Z tego powodu, 27 maja 1869 roku, 500 delegatów różnych Kościołów protestanckich i członków Independance Order of Good Temperance zebrało się w Oswego i postanowiło o założeniu partii politycznej.
Działalność
Od samego początku działacze Partii Prohibicji chcieli zawrzeć sojusz z republikanami, jednak tamci, obawiając się utraty poparcia elektoratu imigrantów, odmówili. Głównym punktem programu prohibicjonistów było wprowadzenie zakazu produkcji i sprzedaży napojów alkoholowych. Dodatkowo, chcieli likwidacji głosowania poprzez bary (ang. saloon vote). Pierwsza krajowa konwencja partii odbyła się w 1872 roku, która nominowała Jamesa Blacka kandydatem w wyborach prezydenckich. Większość poparcia dla tego ugrupowania pochodziła z małych miejscowości i członków protestanckich Kościołów ewangelikalnych. W latach 80. na Środkowym Zachodzie obsadzili swoimi zwolennikami stanowiska w legislaturach stanowych, łącznie w 18 stanach.
W 1881 roku powstała Home Protective Party, która postulowała zapisanie zakazu sprzedaży alkoholu w Konstytucji. Rok później połączyła się z Partią Prohibicji. Hasła o powrocie do wzorców zasad życia pierwszych kolonistów zapewniły im głosy konserwatystów na wsiach. W 1884 roku do programu prohibicjonistów dodano wprowadzenie prawa wyborczego dla kobiet, reformę administracyjną i społeczną, zmniejszenie taryf kolejowych oraz prowadzenie polityki antymonopolowej. Działacze chcieli także zawrzeć porozumienie z Partią Populistyczną. Skok poparcia nastąpił w latach 1888 i 1892, kiedy to kandydaci na prezydenta przekroczyli próg 2% poparcia. Cztery lata później ich poparcie zmalało, dzięki przytłaczającym sympatiom prorepublikańskim, jednakże już w 1895 nastąpiło odrodzenie ruchu abstynenckiego, dzięki działalności Anti-Saloon League.
Na początku XX wieku w Dakocie Północnej, Kansas i Maine wprowadzono prawo prohibicyjne. Do 1914 roku obowiązywało ono w 11 stanach, co skłoniło działaczy do walki o wprowadzenie poprawki do Konstytucji. XVIII poprawka zaczęła obowiązywać, gdy w 1917 roku przyjęła ją Nebraska, jako 36. stan. Spowodowało to liczne protesty i regularne walki służb mundurowych z przemytnikami, a także upowszechniło korupcję. W 1933 roku XVIII poprawka została anulowana, co walnie przyczyniło się do spadku poparcia i znaczenia Partii Prohibicji. W latach 40. jej działacze sprzeciwiali się przystąpieniu USA do ONZ, domagali się redukcji wydatków publicznych i bronili praw stanowych. W kolejnej dekadzie sprzyjali propagandzie antykomunistycznej i antyateistycznej, jednocześnie konsekwentnie żądając przywrócenia XVIII poprawki. W latach 60. działalność ugrupowania niemalże zanikła.
| Wybory prezydenckie | Kandydat | Głosy powszechne | Głosy elektorskie |
|---|---|---|---|
| 1872 | James Black | 3 371 | 0 |
| 1876 | Green Clay Smith | 6 743 | 0 |
| 1880 | Neal Dow | 10 305 | 0 |
| 1884 | John St. John | 147 482 | 0 |
| 1888 | Clinton Fisk | 249 819 | 0 |
| 1892 | John Bidwell | 270 770 | 0 |
| 1896 | Joshua Levering | 125 072 | 0 |
| 1900 | John Woolley | 209 004 | 0 |
| 1904 | Silas Swallow | 258 596 | 0 |
| 1908 | Eugene Chafin | 252 821 | 0 |
| 1912 | Eugene Chafin | 207 972 | 0 |
| 1916 | Frank Hanly | 221 038 | 0 |
| 1920 | Aaron Watkins | 189 339 | 0 |
| 1924 | Herman P. Faris | 54 833 | 0 |
| 1928 | William F. Varney | 34 489 | 0 |
| 1932 | William David Upshaw | 81 916 | 0 |
| 1936 | David Leigh Colvin | 37 668 | 0 |
| 1940 | Roger Babson | 58 685 | 0 |
| 1944 | Claude A. Watson | 74 733 | 0 |
| 1948 | Claude A. Watson | 103 489 | 0 |
| 1952 | Stuart Hamblen | 189 339 | 0 |
| 1956 | Enoch A. Holtwick | 41 937 | 0 |
| 1960 | Rutherford Decker | 46 203 | 0 |
| 1964 | Earle Harold Munn | 23 266 | 0 |
| 1968 | Earle Harold Munn | 15 123 | 0 |
| 1972 | Earle Harold Munn | 13 505 | 0 |
| 1976 | Ben Bubar | 15 934 | 0 |
| 1980 | Ben Bubar | 7 212 | 0 |
| 1984 | Earl Dodge | 4 242 | 0 |
| 1988 | Earl Dodge | 8 002 | 0 |
| Wybory do Izby Reprezentantów | Liczba mandatów |
|---|---|
| 1914 | 1 |
| 1916 | 1 |
| 1918 | 1 |
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 I. Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. s. 132.
- 1 2 3 4 Prohibition Party, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-03-11] (ang.).
- 1 2 3 4 5 I. Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. s. 131.
- 1 2 3 4 5 6 I. Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. s. 133.
- 1 2 3 4 5 6 I. Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. s. 134.
- 1 2 I. Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. s. 135.
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-01]. (ang.).
- ↑ Party Divisions of the House of Representatives. United States House of Representatives. [dostęp 2018-02-27]. (ang.).
Bibliografia
- Izabella Rusinowa: Z dziejów amerykańskich partii politycznych. Warszawa: Egross, 1994. ISBN 83-85253-52-1. (pol.).