| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Dzielnica | |
| Powierzchnia |
5 ha |
| Projektant | |
Położenie na mapie Zawiercia | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu zawierciańskiego | |
| 50°29′18″N 19°25′43″E/50,488333 19,428611 | |
Park OSiR, także park Szymańskiego – park znajdujący się na osiedlu Szymańskiego w Zawierciu.
Historia
Park, zbudowany w stylu angielskim, powstał w bezpośrednim sąsiedztwie pałacyku Szymańskiego. Jego projektantem był Hugon Kuder. Projekt powstał przed 1901 rokiem.
Zasadniczym elementem parku była podwójna pętla ścieżek spacerowych. Cechą charakterystyczną parku były rzadkie okazy krzewów i drzew, a także ozdobne stawy, które powstały wskutek przekształcenia przepływającej przez park rzeki Młynówki. Na terenie obiektu znajdowało się pole do gry w krykieta. Wjazd do parku znajdował się od południowej strony pałacyku.
Po wybuchu II wojny światowej park stał się zaniedbany. Po zakończeniu wojny został przejęty przez państwo i przekształcony w park miejski. Stawy były niekonserwowane i uległy zabagnieniu. W latach 1962–1968 w sąsiedztwie parku budowano kompleks sportowy (m.in. stadion i halę), a w samym parku zasadzono krzewy, róże, zbudowano aleje oświetlane lampami sodowymi i rtęciowymi oraz wybudowano muszlę koncertową.
10 lipca 1991 roku park został wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/1428/91 jako układ urbanistyczny osiedla TAZ.
Przypisy
- ↑ Mieszkańcy Zawiercia zdecydują o wyglądzie parków [online], Portal Samorządowy, 16 maja 2022 [dostęp 2022-08-16].
- 1 2 Monika Cygnarowska, Integralna część osiedla robotniczego perłą miasta [online], Twoje Zagłębie, 29 kwietnia 2018 [dostęp 2022-08-16].
- ↑ Fotograficzne ujęcia dawnego Zawiercia [online], Jura24, 6 lipca 2022 [dostęp 2022-08-16].
- 1 2 3 4 Jerzy Abramski, Zawiercie i jego ulice, Zawiercie: Towarzystwo Miłośników Ziemi Zawierciańskej, 1991, s. 56.
- 1 2 Park OSIR [online], Urząd Miejski w Zawierciu [dostęp 2022-08-16].
- ↑ Monografia Zawiercia, Zawiercie: Towarzystwo Miłośników Ziemi Zawierciańskej, 2003, s. 461, ISBN 83-905651-5-3.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 142 [dostęp 2022-08-12].