Park Narodowy Guatopo (hiszp. Parque nacional Guatopo) – park narodowy w północnej części Wenezueli położony w stanach Miranda I Guárico. Został utworzony 31 marca 1958 roku i zajmuje obszar 1224,64 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na północny wschód od niego znajduje się Park Narodowy Laguna de Tacarigua.

Opis

Park obejmuje część pasma górskiego Serranía del Interior w dorzeczach rzek Lagartijo, Taguaza, Taguacita, Cuira i Orituco, na wysokościach od 200 m do 1430 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Cerro Azul. Niżej położoną część parku pokrywa tropikalny wilgotny las górski. Wyżej występuje las mglisty.

Średnia roczna temperatura w parku wynosi w zależności od wysokości od +18 °C do +32 °C, a średnie roczne opady od 1400 mm do 2800 mm.

Flora

Do tej pory w parku zinwentaryzowano ponad 400 gatunków roślin. Przeważają takie gatunki drzew jak narażone na wyginięcie (VU) Cedrela fissilis, Tabebuia chrysantha i Pterocarpus acapulcensis, a także m.in.: ogorzałka wełnista, Erythrina poeppigiana, Bursera simaruba, Cecropia peltata, Ficus glabrata, Pterocarpus officinalis, Guazuma ulmifolia, Enterolobium cyclocarpum, puchowiec pięciopręcikowy i łoskotnica pękająca.

W podszycie występują głównie rośliny z rodzajów Kalatea i Heliconia. Rośliny pnące i epifityczne reprezentowane są przeważnie przez rodziny obrazkowate, bromeliowate, storczykowate i pieprzowate.

Do endemicznych gatunków tu występujących należą narażony na wyginięcie (VU) Asterogyne spicata, a także m.in.: Justicia oxypages, Heliconia rodriguensis, Piper guatopoense, Borojoa universitatis i Tresanthera thyrsiflora.

Fauna

Ssaki występujące w parku to krytycznie zagrożony wyginięciem (CR) czepiak brązowy, narażone na wyginięcie (VU) zębolita olbrzymia, pekari białobrody, tapir amerykański i ocelot tygrysi, a także m.in.: kapucynka oliwkowa, wyjec rudy, mazama ruda, mulak białoogonowy, pancernik dziewięciopaskowy, paka nizinna, aguti złocisty, kolczakowiec kajeński, jaguar amerykański, puma płowa, ocelot wielki, ocelot nadrzewny, jaguarundi amerykański i dydelf czarnouchy.

Żyją tu aż 403 gatunki ptaków. Są to zagrożony wyginięciem (EN) czyż czerwony, narażone na wyginięcie (VU) ara zielona, czubacz hełmiasty i harpia wielka, a także m.in.: jaskólak, myszołowczyk, czakalaka rdzaworzytna, rudzianka wielka, pustelnik rdzawogardły, pieprzojad zmienny, kacykowiec rdzaworzytny i barwniczka liliowosterna. Do endemicznych gatunków należą m.in.: fiołkowik, tyrańczyk wenezuelski, tyrańczyk żółtobrzuchy i owocojad wenezuelski.

Gady żyjące w parku to m.in.: boa dusiciel, Chironius carinatus, Chironius multiventris, Pseustes poecilonotus, żararaka lancetowata, grzechotnik straszliwy, kajman okularowy i rychlik nadbrzeżny. Płazy to m.in: Mannophryne oblitterata i Mannophryne herminae.

Przypisy